BLOG archief

Op deze pagina de BLOG artikelen die voor het eerst gedurende april 2018 zijn verschenen.

Inclusief bijdragen van lezers in de vorm van ingezonden artikelen.

De meest geraadpleegde artikelen (april 2018)

Heel slappe koffie

 Van 2 april 2018


Als je gewend bent aan die pittige Europese koffieproducten, dan is het net of je een klap in je gezicht krijgt van die "gewone" slappe Canadese koffie. Toch is er wat aan te doen tegenwoordig dankzij StarBucks en zo.


Als paddenstoelen zijn ze uit de grond geschoten, de afgelopen jaren. Gelegenheden die koffiespecialiteiten aanbieden zitten nu bijna overal. In de shopping mall, langs de belangrijkste wegen, op vliegvelden en zelfs in boekwinkels, bedrijfspanden en bij benzinestations kun je terecht voor een speciaal brouwsel, eventueel voorzien van interessante toevoegingen met melk, zoetigheid en andere creatieve grappen. Veel mensen hebben thuis geen koffieapparaat maar halen liever telkens een beker met luxekoffie.


Je zou haast vergeten dat de traditionele Canadese slappe koffie heus nog bestaat. In veel restaurants, op het werk en in winkels regeert de filterkoffie nog steeds. Kop-en-schotel komt daar zelden aan te pas: men drinkt uit een mok of zelfs een papieren beker. 


Ofschoon die koffie wel slap is, zit er vaak een branderig luchtje aan. Het is dan ook gebruikelijk de smaak te verdoezelen met dubbel suiker en dubbele room (een double-double noemen ze dat). Wel is het tweede kopje dan vaak gratis, wat natuurlijk juist niet het geval is bij de speciaal gebrouwen luxebekers.


Al met al heeft Canada best een koffiecultuur opgebouwd. Veel mensen komen samen voor het werk of gewoon voor de lol juist om koffie te drinken.

 

Opnieuw: niet thuis maar bijvoorbeeld in een koffietent of in de kantine. In de auto kan ook. Het zal je misschien zelfs opvallen dat velen met een beker koffie dingen doen: winkelen, naar kantoor gaan, autorijden. Wat zouden we toch zonder cafeïne moeten?

Vijf badkamers

Van 17 april 2018


In een gigantisch groot land als Canada heerst er geen tekort aan bouwpercelen. Die zijn er zelfs in overvloed en vaak nog eens flink groot, en bijzonder voordelig. Poot daar een riant huis op en je zit er heel aardig bij.


De meeste Canadezen zijn eigenaar van het huis waarin ze wonen. Veel huizen zijn dan ook nog eens vrijstaand, zelfs in de verstedelijkte gebieden.


Er zijn eindeloze voorsteden met grote huizen waar vaak maar twee mensen in wonen of vrij kleine gezinnen. Het komt best veel voor dat een huis meer badkamers heeft dan er inwonenden zijn. Twee woonkamers is ook niet ongewoon. Er zijn trouwens best veel privézwembaden wat verklaard wordt door de vaak enorm hete en zwoele zomers.


Toch zijn er mensen die in een flat wonen. Koopflats zijn populair geworden de laatste twintig jaar, vooral in de steden. Ook daar onderkent men het belang van de grootte: hoe meer, hoe beter. Bij koopflats zie je vaak twee of zelfs drie badkamers. Daarmee hoeven de kinderen of de gasten niet naar jouw tandenborstel te kijken.


Overigens nemen Canadezen het begrip "badkamer" vrij ruim. Ook als er slechts een toilet en een spoelbakje staan, noemt men het al een "badkamer". Als ze dan heel precies willen doen, noemen ze het eventueel een "half-bath".


En zo kan het gebeuren dat een huis met vier slaapkamers zelfs aangekleed kan worden met vijf "badkamers". 

Daarvan zijn er dan misschien twee "half-bath" badkamers. Doet er verder niet toe - de overvloed blijft enorm. Hier leef je dan misschien niet als een god in Frankrijk, maar toch mooi wel als een god in Canada.

Keuze! Te veel keuze?

Van 5 april‎ ‎2018


Ooit zul je voetzetten in zo'n gigantische Canadese supermarkt waar je het andere eind van de winkel haast niet kunt zien. De hal is zo groot als een hangar en volgepakt met keuzes. Je kunt dit kopen en/of dat kopen. Te veel keuze?


De keuzemogelijkheden lopen, hier en daar, echt behoorlijk uit de hand. De zoutjesafdeling, bijvoorbeeld, beloopt drie gangen waar je je suf zult zoeken om iets bekends waar te nemen. Grote zakken, kleine zakken, met kruiden of zonder, dit merk, dat merk. Nootjes dit, nootjes dat, het houdt niet op. In de volgende gangen gebeurt hetzelfde met de dierenvoeding. Wie wist dat er zoveel verschillende merken en mogelijkheden bestaan? Dan de gangen vol koekjes. Of frisdranken.


Dit houdt niet op. Ook in het zuivelschap is er ontzettend veel keuze. Iets eenvoudigs als een pak melk zul je naar moeten zoeken. Er zijn kleine pakken, grote, met vet, zonder vet, met een beetje vet, met een beetje meer vet - en niet te vergeten ook melk in plastic flessen, glazen flessen en hier en daar in plastic zakken. Met yoghurt is het al even bar en boos. Driehonderd keuzes. Zelfs slagroom is een multiple choice question


Even iets anders, stel je wilt ergens heel eenvoudig wat te eten bestellen. Ook dan moet je voorbereid zijn op heel veel keuzes. Voorbeeld: snel een sandwich bestellen? Dat kan niet echt. Je moet eerst kiezen tussen vier verschillende soorten brood, welke van 17 groentes je al dan niet wilt, welke van 12 vleeswaren je al dan niet wilt en vooral de sauzen. En dan moet je er nog een drankje bij kiezen ook!


Soms lijkt het wat te veel, al die keuzes. Maar het zit zo. Canadezen weten dat ze een extra bijzonder, speciaal en uniek volk zijn en iedereen is het waard andere wensen te hebben dan een ander. En jij? Jij bent natuurlijk nog weer bijzonderder. Als je maar betaalt.

Geen burgerlijke stand

Van 14 april ‎2018


In Canada is er geen burgerlijke stand. Je hoeft je niet aan te melden bij de gemeente en dus ook niet af te melden. Als je binnen Canada verhuist, dan geef je dat niet aan een burgerlijke stand door want die is er gewoon niet.


Desalniettemin geef je je adresgegevens weldegelijk door aan de overheid. Voor de meesten begint dat al met het rijbewijs. Elke provincie heeft zijn eigen dienst daarvoor en het is verplicht je nieuwe adres daar meteen door te geven. Ga je naar een andere provincie, dan krijg je zelfs een geheel nieuw rijbewijs uitgereikt.


De overheid houdt ook bij waar je woont op verschillende andere manieren. De belastingdienst is er zo een. Dankzij je BSN (lees: SIN in Canada) ben je zo te vinden. Je inschrijving bij de provinciale ziekteverzekering (lees:Medicare) is ook gebonden aan je adres. Er is trouwens ook een kiesregister ( lees: Verkiezingen in Canada) waar diegenen die Canadees zijn (geworden) ook in terecht komen. Mocht de Canadese politie je echt willen vinden, dan komen ze dus heus wel bij jouw voordeur uit.


Omdat er geen burgerlijke stand is, verloopt het doen van aangifte van een geboorte of overlijden wel heel anders. Ook andere zaken zoals het aankondigen van een huwelijk of het opvragen van bepaalde aktes is geen gemeentelijke zaak. Deze zaken worden per provincie geregeld door de dienst "vital statistics" (l'état civil).


Deze overheidsdiensten zijn goed toegankelijk (bezoek, telefoon, Internet) en efficiënt. Je merkt ook vaak dat de medewerkers erg vriendelijk zijn. Dit gebeuren is dus gewoon uitstekend geregeld in Canada.

Werkloosheidsuitkering

Van 16 april ‎2018


Ook in Canada kan het je gebeuren dat je werkloos wordt. Dat is misschien niet leuk maar er is wel een sociaal vangnet voor je. Grappig en ook positief is dat men dit in Canada juist "EI" noemt: Employment Insurance. Dus niet "unemployment".


Van deze uitkering wordt niemand rijk maar het is toch al snel meer dan het bestaansminimum. Je krijgt een percentage van je gemiddelde inkomen, met een bepaald maximum: in 2018 is dat $547 per week.


De maximale duur van je uitkering hangt af van het totaal aantal uren dat je voorafgaand hebt gewerkt maar ook van de streek van het land. Hoe hoger het officiële werkloosheidspercentage daar is, hoe langer je een uitkering krijgt.


Of je trouwens in aanmerking komt voor een uitkering, hangt eveneens af van de streek. Hoe meer werkloosheid er daar is, hoe korter je gewerkt moet hebben. Het systeem is gebaseerd op eindeloze tabellen en rekensommen zodat het voor iedereen anders zal uitpakken. Elke uitkeringsgerechtigde krijgt dan wel een flinke lijst met verplichtingen en er zijn boetes voor overtredingen.


Er bestaan speciale categorieën voor sommige ziektes, zwangerschap, bepaalde beroepen en bedrijfstakken. Het gehele systeem is dan ook behoorlijk ingewikkeld.


De heilige schoolbus

24 april ‎2018


(ingezonden) Om naar en van school te komen, gebruiken veel Canadese kinderen de schoolbus. De afstanden zijn groot, er is weinig openbaar vervoer en fietsen is een zeldzaamheid. In niet-verstedelijkte gebieden is er dan wel de schoolbus.


Vooral als je bij een streekschool gaat kijken, staan er soms wel twaalf schoolbussen geduldig af te wachten tot de bel gaat. Die waaieren uit en zetten ieder kind haast voor de huisdeur af. Het is een kostbaar vervoerssysteem, gefinancierd uit de school taxes, zodat er verder niet betaald hoeft te worden om mee te rijden.


Een schoolbus op straat is heilig. Bij elke halte klapt er een groot STOP-bord uit en gaan alle lampen knipperen, gelijk een kerstboom. De wet schrijft bindend voor dat je zo'n schoolbus dan nooit mag passeren. De kinderen weten dit en maken dan ook absoluut geen haast om uit te stappen of zelfs over te steken. Geduldig zullen alle automobilisten, nota bene in beide richtingen, dit gebeuren afwachten. Als je pech hebt, herhaalt het tafereel zich tweehonderd meter verder. En vierhonderd meter later weer. Frustrerend!


Wie het in zijn hoofd haalt zo'n schoolbus toch te passeren, wordt terstond aangegeven. De buschauffeur heeft "beperkte opsporingsbevoegdheid" en geeft de nummerplaat door aan de politie die er onmiddellijk achteraan gaat. De boetes lopen uiteen maar reken  op $400 tot $1000. Je krijgt ook flink wat strafpunten.


Je hebt snel door waar en wanneer de schoolbussen rijden. Om de treiterende, voortdurende frustratie te voorkomen ga ik zo ver dat ik dan maar het liefst omrijd of gewoon niet op de weg zit.

Ook de volgende BLOG artikelen zijn vaak ingezien

Ben jij 25% Duits?

 Van 7 april 2018


(ingezonden) Als ik zeg dat ik voor 25% van Duitse, voor 12.5% van Belgische, voor 37.5% van Engelse afkomst ben en ook een beetje Frans bloed heb, dan zul je al snel vinden dat het maar raar is om te denken dat je dat zo precies moet en kunt weten.


Toch kom je ze zo best veel tegen in Canada. Mensen weten vaak in detail dat Opa zus-en-zo getrouwd was met Oma zus-en-zo en de ene had voorouders in dit land en de ander in dat land - dus is het rekensommetje al snel gemaakt. Veel Canadezen "weten" trouwens vaak ook vrij precies hoeveel procent Indiaan (lees: Native Canadian) ze in zich hebben.


Niet alleen vinden veel mensen dit belangrijk en interessant, er zijn hele websites die jouw afkomst helpen onderzoeken. Het gaat zo ver dat mensen zich daarmee identificeren, ofschoon ze nog nooit in dat land of die streek zijn geweest. Ik heb een kennis die zelfs zweert dat ze Egyptisch is, ofschoon ze uitsluitend een Canadees paspoort heeft, slechts één ouder uit Egypte komt, de taal niet spreekt en ze er inderdaad ook nog nooit is geweest. 


Of zelfs maar naar toe wil.

Toch is het wel begrijpelijk in een land waar bijna iedereen immigrant is of was (of minstens één van je voorouders). Grappig blijft dat men mij dan dus wel automatisch bestempelt als Nederlandse ofschoon je het daar eventueel niet helemaal mee eens kunt zijn. Als het er dan ook op aan komt zeg ik liever dat ik niks ben. Dan kijken ze echt op en roepen: You are nothing? That's not even possible!

De bank binnenrijden

Van 18 april‎ ‎2018


(ingezonden) Laat ik het ook eens proberen, dacht ik. Even naar de geldautomaat maar dan dit keer per auto. Ik heb het dan over de drive-in bankautomaat waar je dus gewoon op je achterste in de auto zou moeten kunnen blijven zitten. Wat een luxe! 


Hier zijn mijn eerste bevindingen.

Nadat de rij zich had opgelost, was ik aan de beurt. Voorzichtig heb ik de auto naast de pinautomaat gemanoeuvreerd. Raampje open. Meteen viel het me al op dat de apparatuur veel te hoog zat voor mijn auto'tje. Bovendien had ik in mijn onkunde te veel naar rechts geparkeerd dus ik kon er ab-so-luut niet bij. Na flink wat gerangeer (stukje terug, iets naar links, stukje vooruit) had ik dan uiteindelijk toch de ideale reikwijdte gevonden.


Bungelend uit de auto, verliep de transactie verder vlotjes. Door al het geduvel gleed mijn bankkaart tussen de auto en de muur op de stoep. 


Omdat ik zo dicht tegen de muur stond kon het portier niet open dus herhaalde het gerangeer zich in omgekeerde richting (terug, naar rechts, vooruit) en daarbij schraapte ik de spiegel tegen het beveiligingspaaltje. Weer een kras erbij. Aan het aantal zwarte strepen op het paaltje viel te zien dat ik niet de eerste was. Inmiddels wachtten velen beleefd achter me.


Met het schaamrood op de kaken taaide ik af, me goed realiserende dat deze ervaring nog een heel stuk slechter had kunnen aflopen. Ik denk dat ik de volgende keer toch maar naar de gewone pinautomaat ga.

Small Claims Court

Van 20 april ‎2018


Vooral Amerikanen staan er om bekend dat ze meteen naar het gerecht stappen als ze zich benadeeld voelen. 


Maar Canadezen kunnen er ook wat van. De deur staat dan ook wijd open bij het zogenaamde "Small Claims Court" (Division des Petites Créances).


Bij het Kantongerecht (NL) of Vredegerecht (B) kan men ook kleinere geschillen voorleggen maar het Canadese "Small Claims Court" is nog veel toegankelijker. De griffierechten zijn gering, de wachttijd redelijk kort en de behandeling informeel. Je hebt zelfs geen advocaat nodig. Heel geduldig moet de rechter dan telkens de regels weer beleefd uitleggen (niet door elkaar heen roepen, bijvoorbeeld). Getuigen zijn welkom en zelfs deskundigen mogen gehoord worden inclusief een kruisverhoor (de zogenaamde cross-examination); uiteindelijk volgt er een vonnis.


Het "Small Claims Court"  is zo populair dat de kans groot is dat je er ooit terecht zult komen, ofwel als eiser of gedaagde. Dat is verder niks om bang voor te wezen; het is zelfs wel eens aardig om mee te maken. Heeft de loodgieter slecht werk afgeleverd? Is de auto fout gerepareerd? Heeft iemand zijn rekening niet betaald? Je kunt het zo gek niet bedenken of het passeert wel de revue tijdens een middagje "Small Claims Court".

Tegenwoordig is het ook mogelijk bepaalde zaken on-line af te doen. Ook wordt er veel bemiddeld en geschikt. 


Allemaal een beetje jammer want er gaat toch maar niks boven die bedompte zittingszalen waar zo'n heerlijk sfeertje van weleer hangt.

Vijfennegentig graden

Van 12 april ‎2018


Je denkt eerst dat het gewoon een staaltje van overdrijven is als (sommige) Canadezen menen dat het wel erg warm was met liefst vijfennegentig graden buiten. Of dat het kind een koorts had van wel honderd en drie graden.


Nee, ze overdrijven niet echt. Ze gebruiken de ouderwetse schaal van Fahrenheit. Deze is in Canada zo'n vijftig jaar geleden afgeschaft maar niet geheel uit de harten verdwenen, zeker niet voor de wat ouderen.


Toch zijn het niet alleen de ouderen die soms graag naar Fahrenheit teruggrijpen. Je zult ook jongeren horen die dat zeggen! Logisch: in het buurland worden ouderwetse maatvoeringen nog altijd graag gebruikt - ook in films en op TV. 


Canadezen laten zich daar graag door indoctrineren. Bovendien kijken veel Canadezen op tegen dat machtige land. Velen zijn jaloers op de manier van leven: the American Dream. Het is dan ook "stoer" om Amerikaanse maatvoeringen te gebruiken.


Opvallend is dat keukentemperaturen (oven, recepten) altijd in Fahrenheit worden aangegeven. Dat wordt er zelfs niet bijgezegd want iedereen weet wat er bedoeld wordt. Ook watertemperatuur (zwembad, kraanwater) wordt heel vaak nog in Fahrenheit aangegeven, wat erg onduidelijk kan zijn. Dat is allemaal niet verwonderlijk want de apparatuur wordt vooral voor de Amerikaanse markt gemaakt.


En toch wordt de weersverwachting in Canada bijna altijd in Celsius afgegeven. De verwarring blijft; zou het ooit beter worden? Om zoiets eenvoudigs ingewikkeld te maken is een wijze les in hoe het dus niet moet.

Ken jij die Nederlander ook?

Van 29 april ‎2018


(ingezonden) Als je nieuw bent in Canada (of misschien, waar dan ook), dan zijn mensen vaak benieuwd waar je eigenlijk vandaan komt. Bijna iedereen kan namelijk meteen horen of zelfs zien dat je de nieuwe eend in de bijt bent.


Dat levert meteen ook gespreksstof op. Laatst ontmoette ik iemand die helemaal verrukt was dat ik uit Nederland kwam. Dat kende ze wel. Bovendien, toen ze in Ottawa woonde (hier duizenden kilometers vandaan) had ze buren uit Nederland, ook heel aardige mensen. Leuk is dat; we hadden dan ook meteen contact. En toen kwam deze vraag: Dat waren Piet en Loes, of ik die ook kende?


Dan sta je toch even te kijken. Was dit een serieuze vraag? Denken Canadezen dat Nederland wel zo klein is dat je gewoon iedereen daar moet kennen? Of dat er zo weinig Nederlanders in Canada wonen dat het wel een hechte groep moet zijn? Dus keek ik een beetje schaapachtig, de vraag ontwijkende. Maar ze bleef aandringen. Nou, ken je die? Het was dus, voor zover ik kon beoordelen, weldegelijk een serieuze vraag. Hoest mogelijk, hè?


Voor zover ik heb kunnen vaststellen zijn er in Canada haast geen Verenigingen van Nederlanders (wel voor Italianen, Portugezen, Grieken en van veel andere landen). Maar Nederlanders zijn misschien een meer vrijgevochten volk. Op naar het avontuur, denken we dan?


Desalniettemin als Piet en Loes dit lezen, stuur even een berichtje naar de redactie. We hebben een gemeenschappelijke kennis ... in Canada.

Strafpunten in het verkeer

 Van 28 april ‎2018


Als je in Canada gepakt wordt voor een verkeersovertreding, dan zitten daar wellicht strafpunten (penalty points) aan vast. Dat gaat zo: je wordt (met gillende sirenes) staande gehouden, krijgt een geldboete én strafpunten.


Voor te hard rijden is de boete misschien $200 plus 3 strafpunten. Voor niet-handsfree bellen $350 plus 4 punten. Omdat bestuurders met veel strafpunten vaak ook de grootste brokkenmakers zijn, wordt het aantal strafpunten doorgegeven aan de verzekeringsmaatschappij. Daar zit dan vaak een premie-opslag aan vast. Sommige verzekeringsmaatschappijen weigeren zelfs bestuurders met een bepaald aantal strafpunten.


Het systeem van strafpunten wordt per provincie geregeld en het is overal een beetje anders. Toch geven de provincies strafpunten meestal wel aan elkaar door, zodat het puntentotaal voor notoire risicorijders snel kan oplopen.


Bij een bepaald aantal punten moet je je rijbewijs enige tijd inleveren. In sommige provincies moet je dan op cursus. In andere provincies kun je vrijwillig bijles nemen, waarna je korting op de strafpunten kunt verkrijgen.


De meeste landen hebben tegenwoordig een strafpuntensysteem. In Canada lijkt het uitstekend te werken, te oordelen naar de civiele manier van autorijden die hier de norm is. Een boete is zonde van het geld - maar die kun je gewoon betalen. Met strafpunten word je uiteindelijk keihard aan de kant gezet.


Voor velen is een mogelijk verlies van het rijbewijs de allergrootst mogelijke straf.

Nog meer BLOG artikelen uit april 2018

  

Auto kopen

‎April‎ ‎26‎, ‎2018

Als je een nieuwe auto wilt kopen in Canada, dan zal het meteen opvallen dat die echt ontzettend goedkoop lijkt. Oké, de prijzen worden nog wel vermeerderd met "tax" maar zelfs dan betaal je heel wat minder dan je misschien gewend was.

Ook opmerkelijk is dat auto's in Canada veelal erg groot zijn. Men houdt niet van kleintjes maar wel van terreinwagens en vooral ook vrachtwagentjes van het type "pick-up" die door velen dan gebruikt worden voor hun dagelijkse vervoer. Je zult ook zien dat er vrijwel geen Diesels meer te koop zijn en natuurlijk voornamelijk voertuigen met automatische transmissie. Je ziet veel Amerikaanse voertuigen, veel Japanse en ook Koreaanse. Europese auto's zijn in de minderheid en worden al snel gezien als exotisch of luxueus.

Prijslijsten, als die al bestaan, zijn vaag. De bedoeling is toch nog steeds dat je naar de showroom komt. Er zijn dan wel adviesprijzen maar je krijgt meteen absurde kortingen aangeboden. Vrijwel alle merken bieden ook voordelige financiering aan om de verkoop aan te zwengelen. Maar pas op. In plaats van 0% financiering kun je ook extra korting krijgen. Daardoor is de 0% financiering niet écht gratis maar dat vertellen ze er liever niet bij.

Daar staat tegenover dat licht-gebruikte auto's vaak nauwelijks voordeliger zijn dan nieuwe. Opvallend is ook dat de wat oudere gebruikte auto's vaak matig onderhouden zijn - maar natuurlijk wel glimmend opgepoetst. Ook hier geldt weer dat adviesprijzen slechts een eerste voorstel zijn. Je wordt geacht tot in den treure met biedingen te komen. Als je onderhandelen leuk vindt, dan zul je bij de autodealer in je nopjes zijn.


Belastingaangifte doen

‎April‎ ‎11‎, ‎2018

Ook in Canada ploeteren velen gedurende het voorjaar om hun belastingaangifte de deur uit te krijgen. Eigenlijk is dat "zwoegen" onzinnig want er zijn weinig landen waar het gemakkelijker en sneller verloopt. Het geklaag hoort er gewoon bij.

In Canada moet wel echt iedereen aangifte doen, ook echtgenoten, mensen die niks verdienen, die geen aftrekposten hebben en ook diegenen die maar één bron van inkomsten hebben. Ofschoon alle provincies andere tarieven en aftrekposten hanteren, wordt de aangifte centraal verwerkt. De enige echte uitzondering is Quebec. Die hebben een eigen systeem en daar moet je dus twee keer aangifte doen.

Je moet ook echt belastingaangifte doen, anders krijg je niks van de overheid. Zefls kinderbijslag, AOW, subsidies, eigenlijk alles valt of staat met die ene belastingaangifte. Slim! Dat is een goede stok achter de deur.

Gelukkig is het een fluitje van een cent om die aangifte gereed te maken. Bijna iedereen doet dat per computer en voor de meesten is het in tien minuten gepiept. Velen vinden het toch "eng" om zelf te doen en gaan naar een specialist. Dat zijn bedrijfjes die de aangifte namens jou elektronisch indienen. Bij een verwachte teruggave kunnen ze vaak een voorschot uitbetalen. Dit, en gemakzucht, verklaart hun succes. Er zijn ook veel accountants en belastingconsulenten.

De belastingaangifte in Canada is niks om te vrezen. De regels zijn vrij eenvoudig, de tarieven laag en de behandeling is over het algemeen netjes. Wie onderworpen is geweest aan de Europese heksenjacht, zal opgelucht ademen. De overheid gaat er hier waarlijk van uit dat jij een eerlijk mens bent.


Canada-Nederland

April‎ ‎1‎, ‎2018

(ingezonden) Enkele jaren geleden werd het wereldeindtoernooi damesvoetbal in Canada gehouden. Als gastland deed Canada mee en, tot mijn vreugde, ook de Nederlandse dames. Canada en Nederland zaten in dezelfde voorronde.

Dit leidde tot de wedstrijd Canada-Nederland die live werd uitgezonden op de TV hier. Dat moest ik echt wel zien. Dus werd eerst het fraaie Canadese volkslied uitbundig gespeeld en gezongen (moest tranen onderdrukken) en daarna het statige Wilhelmus (moest alweer de tranen onderdrukken). Belachelijk als ik dat zo schrijf maar dat hoort er nu eenmaal bij als je tussen twee landen zweeft.

Voor wie was ik eigenlijk? Voor Canada, waar ik al zo lang woon? Of voor Nederland, toch altijd nog mijn vaderland. Ik wist het in 2015 niet en ik zou het nog niet weten. Miedema speelde geweldig; maar ook Sinclair is een fantastische speler. De beste moest maar winnen, dacht ik nog. Met ietwat gemengde gevoelens heb ik de wedstrijd uitgekeken.

Tot mijn genoegen was de eindstand onbeslist: 1-1. Daar kon ik eigenlijk goed mee leven want anders had het toch aan de ene of andere kant geknaagd. Zo gaat dat dan dus als je ten langen leste niet meer echt weet waar je thuishoort.


Even een bankrekening openen

‎April‎ ‎23‎, ‎2018

Die heb je echt nodig, ook in Canada, een bankrekening. Moeilijk is het niet er een te openen maar er zitten toch wat mogelijke haken en ogen aan waar je je eventueel op kunt voorbereiden.

Bij de bank zul je uitgebreid moeten kunnen aantonen wie je precies bent en dat is natuurlijk alleen maar logisch. Met al dat geld-witwassen en terrorisme tegenwoordig zijn de banken extra voorzichtig. Neem dus alles mee: paspoorten, immigratiepapieren, rijbewijs, geboorteakte, trouwboekje, een oude bankpas ... eigenlijk alles waarmee je kunt laten zien wie je bent en waar je vandaan komt.

Geheid zullen ze je paspoort vier keer omdraaien (als dat geen Canadees paspoort is) en je rijbewijs is ook hopelijk Canadees want anders vinden ze dat erg moeilijk. Als je al je Canadees SIN nummer hebt (je BSN nummer, dus) dan is dat ook bevorderlijk. Wees er op voorbereid dat er lastig gedaan wordt - maar wel uiterst vriendelijk natuurlijk. Men wil vast ook nog iets anders zien en dat heb je dan net niet bij je.

Als het "lukt" om de bankrekening geopend te krijgen, dan heb je belachelijk veel keuze uit allemaal betaalpakketten. Kies er maar gewoon een want je kunt het later gemakkelijk aanpassen. Je krijgt je bankpas vaak meteen mee.

Als het "niet lukt", dan staat het je vrij naar een andere bank te gaan. Er zijn er zat: landelijke banken, provinciale banken en ook coöperatieven. Uiteindelijk is er weinig verschil - ze doen eigenlijk allemaal in beginsel hetzelfde.


French où Anglais

‎April‎ ‎19‎, ‎2018

Het is verplicht dat alle producten in Canada voorzien worden van een label in de Franse taal én de Engelse taal. Zelfs geïmporteerde hagelslag of beschuit krijgt er een stickertje bij in het Frans én Engels voordat het hier verkocht mag worden.

Omdat het grootste deel van Canada alleen maar Engelstalig is, levert dat een interessant probleem op in de supermarkt. De klanten zouden het niet begrijpen als er blikjes in het schap stonden met de tekst haricots verts of pakken met lait écrémé. De schappenvullers moeten er dan ook speciaal op letten dat de blikjes en pakken zo gedraaid worden dat het Engels zichtbaar is en dus niet het Frans. Het beroep van blikjesdraaier en pakkendraaier is geboren!

Uiteraard gaat het precies zo, maar dan omgekeerd, in die delen van het land waar voornamelijk Frans wordt gesproken. Het zijn daar precies dezelfde blikjes, maar ze zien er ineens Franstalig uit. In plaats van linksom zijn de pakken nu, zogezegd, rechtsom gedraaid. En kijk nou uit: in bepaalde tweetalige gebieden moeten de blikjes juist om en om gedraaid staan.

De Canadese federale overheid zelf biedt ook al haar diensten aan in de twee officiële talen. Kom je dan, bijvoorbeeld, in British Columbia door de Canadese douane, dan heb je er het recht op om in het Frans geholpen te worden (ofschoon het Franssprekende deel van Canada zo'n drieduizend kilometer verder ligt). Wil je dat, dan schuif je gewoon aan in de rij voor de "bilingual agent bilingue".


Hebben jullie al Internet?

‎April‎ ‎8‎, ‎2018

Veel Canadezen zijn van mening dat hun land modern en vooruitstrevend is. Dit in tegenstelling tot andere landen die dan wel enorm achter zullen lopen. Verwacht vragen als "Is er in Nederland al Internet?" of "Bestaan magnetrons al in Europa?".

Het zijn natuurlijk vooral diegenen die nooit ergens naartoe geweest zijn, die er zulk soort ideeën op nahouden. De media blazen ook altijd hoog van de toren over Canada's verworvenheden. Heel veel Canadezen hebben geen eens een paspoort en als ze al wel ergens naartoe zijn geweest is dat naar de warme oorden in Midden-Amerika. Daar hebben ze echte armoede gezien, dus ...

Een enkele Canadees is wel naar Europa geweest maar dat is dan vaak dertig jaar geleden. Deze reizigers zijn zich er vaak niet van bewust dat er ook in andere landen moderniserende ontwikkelingen zijn geweest. Vragen over ontbrekend Internet en mobiel bellen zijn dan misschien te verklaren.

Af en toe kom je een recent bereisde Canadees tegen. Die vinden Europa juist bijzonder vooruitstrevend. De elektrische auto's en fietsen, winkels met innovatieve producten, moderne politieke ideeën, creatieve bouwwerken, slimme infrastructuur, men kijkt zijn ogen uit. Deze mensen hebben juist het tegenovergestelde idee over Europa - dat het zo rijk is en ver voorloopt.

De waarheid zal wel ergens in het midden liggen. Hoe dan ook kun je hier wel een gesprek uit breien mits je dat vol respect doet. Want je moet nooit vergeten wat "natuurlijk" het beste land ter wereld is.


Hete zomer - trui aan

‎April‎ ‎9‎, ‎2018

Met zomerse kleding kom je de winter wel door - althans als je de thermostaat maar hoog genoeg opschroeft. En dat doen veel Canadezen ook graag. Een dikke trui aan om warm te blijven vinden ze veelal maar niks.

Maar ook, in grote delen van Canada is het 's zomers onvoorstelbaar heet en benauwd vochtig. Iedere auto heeft airconditioning maar vrijwel alle bedrijven en veel huizen ook. Over het algemeen wordt die te hoog gezet zodat je juist in het hartje van de zomer ... voor de behaaglijkheid maar een trui wilt aandoen.

Het ontgaat Canadezen dat het veel energie kost om de verwaming zo hoog te zetten en de koeling zo hard te laten draaien. Dat is misschien ook wel logisch als je bedenkt dat stroom, gas en stookolie hartstikke goedkoop zijn in Canada. De prikkel om zuinig te zijn is er gewoon niet.

De extra grote auto's met extra zware motoren doen er nog een schepje bovenop. Canadezen laten die auto's meestal stationair warmdraaien. Ook is het niet ongebruikelijk om in de zomer de motor aan te laten zodat de airconditioning aan blijft. Je krijgt grijze haren van de enorme hoeveelheden energie die er in Canada zo onnodig doorheen worden gejaagd.

Daar gaat verandering in komen want ook in Canada wordt er aan de uitstooteisen gesleuteld. Het land moet mee in de moderne tijden. Als jij al weet hoe het beter kan, dan heb je een streepje voor. Wellicht liggen daarin dan ook interessante zakelijke kansen.


Klagen over Canada

‎April‎ ‎6‎, ‎2018

Ondanks het feit dat Canada natuurlijk een voornamelijk geweldig land is, zul je vast en zeker ooit dingen tegenkomen die je minder aanstaan. Wellicht kun je zelfs aanbevelingen doen om het beter te doen. Maar ... pas daar enorm mee op.

Canadezen zijn trots op hun land en daar hebben ze uiteraard goede redenen voor. Je wordt al snel als ondankbare betweter gezien wanneer jij, als nieuwkomer, verbeteringen wilt voorstellen. Canadezen zijn geneigd zich als het uitverkoren volk te zien en dan is het al nauwelijks mogelijk om dat nog beter te maken. Durf je het toch aan iets minder positiefs te zeggen, dan word je al snel toegeworpen dat het je vrij staat om op te krassen. En daar kun je het dan mee doen! Hou liever je waffel.

Veel beter is het om Canadezen gewoon zelf te laten klagen over hun eigen land. Bijvoorbeeld over hoe hoog te belastingen zijn (juist niet, dus) en hoe duur de benzine toch is (ook absoluut niet waar). Je krijgt daarbij een buitenkansje aangereikt om over je eigen land te praten (waar het niet zo goed is, natuurlijk) en de superioriteit van Canada te strelen. Dat hoort men graag; zo maak je beslist vrienden.

Ook als je al heel lang in Canada woont en je denkt dat je goed ingeburgerd bent, dan nog dien je juist dankbaarheid te blijven tonen dat je het land ooit in mocht. Negativiteit hoort daar niet bij. Min of meer blijf je altijd een gast en daar passen we ons bij aan. Je dient blijvend de primaire vraag, zonder aarzeling, juist te moeten kunnen beantwoorden: wat is ook al weer het beste land ter wereld?


Muziek uit Canada

‎April‎ ‎25‎, ‎2018

Als relatief klein land (wat betreft aantal inwoners) heeft Canada een gigantisch aantal popmuzikanten de wereld in geslingerd. In verhouding is Canada misschien wel muziekland nummer één. Let maar op.

In dit rijtje muzikanten en popgroepen zitten vast en zeker een boel bekende namen - en het zijn allemaal Canadezen: Justin Bieber, Anne Murray, Céline Dion, Bachman-Turner Overdrive, Drake, Joni Mitchell, Shania Twain, Bryan Adams, Gordon Lightfoot, Neil Young, The Guess Who, Avril Lavigne, K.D. Lang, Alanis Morisette, Paul Anka, Leonard Cohen, Michael Bublé. Natuurlijk zijn er nog veel meer, maar dit zijn misschien wel de beroemdste, althans in Canada.

Er wordt gezegd dat het stoere Canadese klimaat ertoe bijdraagt dat mensen extra veel muziek willen maken en dat dat zo al generaties lang gaat. Je kunt dat immers binnen doen.

Trouwens geldt dat ook voor klassieke (serieuze) muziek. Hier zijn wat bekende namen: Louis Lortie, Angela Hewitt, Raffi Armenian en Mario Bernardi. Ook ontzettend beroemd en baanbrekend was Glenn Gould, zijn stijl wordt nog vaak besproken en zijn opnames beluisterd. Hij overleed al in 1982.

Op de radio, op TV, bij concerten en festivals en gewoon op allerlei openbare plekken, treden Canadese muzikanten van verschillend pluimage op. Echt iets om van te genieten als je in Canada bent.


Naar de plee? Oh nee!

‎April‎ ‎4‎, ‎2018

(ingezonden) Heel in het begin in Canada vroeg ik eens ergens of ik van het toilet gebruik mocht maken. Beleefd toch? Eh nee, het was behoorlijk fout. Ik had moeten vragen of ik even naar de badkamer mocht. Of de poederkamer. Of de rustkamer.

Te zot voor voorden natuurlijk dat het een taboe is om het over de WC te hebben. Is dat niet het meest normale ding in elk huis? Nee, je moet de term verdoezelen: bathroom, powder room of restroom is veel netter. Het toch zo onschuldig klinkende Britse woordje "loo" voor toilet kent men trouwens over het algemeen niet eens in Canada.

Het wordt nog fraaier als je een rol pleepapier nodig hebt. Je zou denken dat dat dan gewoon toilet paper zou heten, ja? Nee dus. Men noemt dat, heel kuis en verdoezelend: bathroom tissue. Vertaald: Zijdepapier, weefsel, zakdoekje, maar dan dus voor op de badkamer.

Een taboe is en blijft een taboe dus je kunt niet anders doen dan je aan te passen aan de zeden van het land. Maar het blijft soms wel vermakelijk.

Zo kwam ik later in het park en hoorde ik een klein jongetje verrukt uitroepen: Look mummy, that doggie is going to the bathroom. Nou, ik ook kijken. Zat er inderdaad een hond een flinke bolus te draaien - maar dan wel midden op het grasveld.


Rammelende beren

‎April‎ ‎21‎, ‎2018

(ingezonden) Bij ons nieuwe huis zat een metalen buitenkooi waar je veilig je vuilniston in kon bewaren. Hoezo veilig? Nou, dat bleek al de eerste nacht toen een hongerige beer luid stond te rammelen aan die kooi. Hij had honger en het rook lekker.

Dat hebben we eenvoudig opgelost door het huisafval binnen in de vrieskist te bewaren, in afwachting van de komst van de vuilnisman. Maar de beer gaf niet op en we troffen hem aan op ons terras al smikkelend van het vogelvoer. Dus dat moesten we 's avonds ook innemen.

Bij buren iets verderop brak een beer de schuur in, op zoek naar eten. Weer iemand anders trof een beer aan binnenshuis, ze hadden vergeten de deur goed te sluiten. Een cabrio met stoffen dak werd opengereten omdat er een chocoladereep in lag. Een beer van 200 kilo kan in korte tijd veel kapotmaken en opvreten. Ze zijn weliswaar bang voor mensen maar toch gaan ze juist in de mensenomgeving vaak op strooptocht naar etenswaar.

We hebben ook last van wasbeertjes (raccoons). Ze zien er koddig uit maar kunnen in de kortst mogelijke tijd flink schade berokkenen. Ook deze roofdieren gedijen uitstekend in verstedelijkte gebieden. Zelfs eekhoorns, en daar zitten er hier miljoenen van, knagen zich graag door van alles en nog wat heen.

Bijna heel Canada lijkt op een groot natuurreservaat. Het is een voorrecht zo mooi te mogen wonen - maar we moesten wel rap leren ons daar behoorlijk op in te stellen.


Schone of stinkende auto's

‎April‎ ‎3‎, ‎2018

Al heel lang zijn auto's met katalysator verplicht in Canada. Bovendien zijn er haast geen dieselauto's - dus zou je verwachten dat het op straat redelijk fris ruikt; dat men de vervuiling door het wagenpark redelijk onder de knie heeft.

Het opschonen van nieuwe auto's is inderdaad goed gelukt, ook in Canada. Helaas heeft men daarbij iets over het hoofd gezien: het is niet voldoende om de regels alleen toe te passen op nieuwe wagens. Oudere auto's zouden verplicht nagezien moeten worden - een soort APK kan daarvoor al heel nuttig zijn. In de meeste provincies doet men dat niet. Het gevolg is dat er dikke, vette, zwarte walmen uit veel oudere auto's komen en dat mag dan gewoon.

Ook vrachtwagens, bussen en veel bestelwagens zijn de dans ontsprongen. Het een en ander betekent dat de lucht in steden met veel verkeer, helemaal niet zo schoon is als die, heel eenvoudig, zou kunnen zijn. Het principe van vrijheid-blijheid wordt hooggehouden in het wegverkeer.

Gelukkig is Canada een uitgestrekt land. Als er al vervuiling is, dan is dat gespreid over een veel groter gebied. Ook zijn veel steden ruim van opzet. Binnensteden met oude, smalle straatjes zijn er natuurlijk helemaal niet. Luchtvervuiling in Canada wordt dan al snel eigenlijk een niet-echt-bestaand probleem.


Tweetalig? Dus niet!

‎April‎ ‎10‎, ‎2018

(ingezonden) Na vijftien jaar in Canada gewoond te hebben, zou je toch verwachten dat je de taal aardig onder de knie hebt (in mijn geval Engels). Dat je, zogezegd, behoorlijk tweetalig bent geworden.

Soms valt dat best tegen. Op het werk ging het al snel heel goed. De woorden die ik moest bijleren had ik zo onder de knie. Vaktermen zijn toch al vaak in het Engels dus ook dat was geen probleem. Ik ga - nog steeds - de mist in als mensen de meest eenvoudige taaluitingen bezigen. Vooral in groepsverband, als mensen heel losjes praten, dan mis ik best nog eens wat. Sommige grapjes en dubbelzinnigheden ontgaan me ook. Ik blijf er dingen bijleren. Vooral het minder beschaafd taalgebruik, zoals vloeken en verwensingen, komt bij mij niet altijd echt aan.

Het liep echter compleet uit de hand toen de kleine thuiskwam van school. Die kende liedjes, versjes en spelletjes waar ik nog zelfs nooit van gehoord had. Dat hele tijdvak trouwens, de schooltijd, moet ik compleet weer bijleren. Alles heet anders, de terminologie uit mijn eigen schooltijd sluit nergens bij aan. Dit is dus wat ze bedoelen als ze zeggen dat de tweede generatie dingen moet uitleggen aan de eerste.

Op zich geeft dat allemaal niks, het voegt zelfs een zekere dimensie toe aan het leven. Maar mijn wens dat ik ooit echt helemaal tweetalig zou worden, die zal nooit uitkomen. Dat gebeurt alleen maar als je echt ook met die twee talen opgroeit en zonder horten en stoten van de ene taal, vloeiend op de andere kunt overgaan. Ik zal nooit kunnen ontkennen dat Engels slechts mijn tweede taal is. Het vogeltje zingt zoals het gebekt is. Vertaal dat gezegde nu maar eens in het Engels!


Veel te vriendelijk

‎April‎ ‎15‎, ‎2018

(Ingezonden) Canadezen zijn bijna allemaal ontzettend vriendelijk en voorkomend. Het is een verademing om eigenlijk zelden knorrige of onbeschofte mensen tegen te komen. Vrolijk en opgewekt door het leven, met een glimlach voor een ieder.

Als ik dat zo schrijf is het haast ondenkbaar dat die enorme vriendelijkheid je toch soms best op de zenuwen werkt; vooral als die niet oprecht is. Ik denk daarbij in de eerste plaats aan het bedienend horeca personeel. Om vier keer onderdanig vragend naar de tafel te komen "is-echt-alles-naar-wens", dat is té vriendelijk. Ook als men drie keer onnodig langs komt om het waterglas weer tot de rand toe bij te vullen, dat is overdreven.

Sommige medewerkers proberen om in twintig minuten tijd je allerbeste vriend te worden. Daar komen dan nog de meest persoonlijke vragen bij op de proppen. Wat of je vandaag gedaan hebt. Wat of je vanavond gaat doen. Wat je interesses verder zijn. Je hebt een komediant aan tafel, of je het wilt of niet. En maar weer glimlachen. Als het om een man-vrouw interactie gaat, wordt er ook vaak wat suggestief gedaan: even aanraken, schalks kijken. Sommigen vinden dat leuk, ik niet. Zeker niet als ik al in gezelschap ben - zelfs beschamend.

Als ik in een winkel vijf seconden zoekend kijk, kan het gebeuren dat er meteen iemand gedienstig en als een knipmes probeert te helpen. Aan de kassa wordt vaak bezorgd gevraagd of ik wel alles gevonden had waarnaar ik op zoek was. Iets minder overdreven aandacht zou heus ook nog wel netjes kunnen overkomen.

Waarom is men zo overdreven vriendelijk? Ja, sommigen willen overduidelijk een grotere fooi inkasseren. Dat snap ik. Anderen doen het misschien omdat dat zo van de baas moet? Of zouden ze echt zo overdreven gedienstig van aard zijn? Ik zal het wel nooit echt begrijpen ...


Vluchtelingen uit USA

‎April‎ ‎27‎, ‎2018

Een Amerikaan kan nooit vluchtelingenstatus krijgen in Canada (of omgekeerd) omdat men dan uit een "veilig" land komt. Zo is dat internationaal geregeld. Een aantal "vluchtelingen" heeft daar wat op gevonden.

De onrust onder vluchtelingen in de Verenigde Staten is momenteel groot doordat de Trump-regering heeft aangekondigd velen het land uit te zetten (terug te sturen, dus, veelal maar Midden-Amerikaanse landen). Deze vluchtelingen hebben inmiddels ontdekt dat Canada een stuk veiliger lijkt te zijn. Wat ze echter niet zomaar kunnen doen is naar een Canadese grenspost trekken en asiel vragen. Dat zou dan geweigerd worden omdat ze al uit een "veilig" land komen.

Wat de vluchtelingen dus doen is een heimelijke grensoverschrijding, ergens in het bos langs de op zich onbewaakte grens tussen Canada en de VS. Dan gaan ze naar een politiebureau in de buurt en beginnen hun asiel-procedure daar. Omdat het dan "onduidelijk" is waar ze vandaan komen (kennelijk niet uit een "veilig" land) wordt hun asielaanvrage vaak wel in behandeling genomen.

Canadezen zijn er trots op dat de vluchtelingen de VS de rug toekeren en Canada verkiezen. Het nieuws wordt op TV uitgebreid getoond (in Canada maar dus niet in de VS). Enkele decennia geleden is er ook zoiets gebeurd tijdens de Vietnam oorlog. Dienstplichtige Amerikanen vluchtten toen naar Canada; duizenden zijn ook gebleven ofschoon asiel niet echt nodig was. Canada als toevluchtsoord is dan ook niks nieuws.


Voormiddag - namiddag

‎April‎ ‎22‎, ‎2018

In Canada is men verknocht aan de 12-uurs klok wat betekent dat men de 24-uurs klok, die af en toe zo handig kan zijn, eigenlijk niet begrijpt. Als er al ergens 17:00 uur te lezen valt, dan moeten velen diep nadenken: oh je bedoelt 5 uur?

Dit levert soms komieke misverstanden op, bijvoorbeeld op de luchthaven. Velen zijn er al op de "verkeerde" 5:40 komen opdagen, denkende dat het die andere 5:40 zou zijn. De luchtvaartmaatschappijen gaan er nu zelfs toe over dat er soms specifiek bij de zetten. Deze vlucht vertrekt 's ochtends heel vroeg,  staat er dan. En hoe laat 0:20 dan wel zou wezen, wie het weet mag het zeggen.

Bij de bushalte, als er al een vertrektijdenlijst hangt, dan gebruikt men ook liefst de 12-uurs klok. Dat is op zich verwarrend, ofschoon men inmiddels het Amerikaanse systeem overgenomen heeft: de tweede helft van de dag wordt dan vet gedrukt. Je moet het maar weten.

Het aanduidingssysteem AM/PM wordt ook wel gebruikt. AM betekent dus "voor" de middag en PM "na" de middag. Als men het dan over 12PM heeft, en dat komt heus vaak voor, dan sta je mooi te kijken. Dat is immers noch "voor", noch "na" de middag. Het is dus gewoon goed fout. In Engeland gebruikte men daar dan de aanduiding "Noon" voor maar die is in Canada minder ingeburgerd. Al met al moet je best oppassen met de tijdsaanduidingen maar is het meestal wel uit het verband op te maken.

Overigens is de provincie Québec een plezierige uitzondering wat de 24-uurs klok betreft. Men gebruikt die daar juist wel graag (maar ook weer niet altijd). De Franse invloed heeft zo zijn voordelen.


Wat een vies brood

‎April‎ ‎13‎, ‎2018

(ingezonden) Canada is de graanschuur van de halve wereld. Waarom lukt het dan bijna niet een behoorlijke snee brood op tafel te krijgen? Haast al het brood is vies, klef, vet en zoet - dat had ik even niet verwacht.

Natuurlijk zijn er wel wat winkeltjes waar je een heerlijk, vol, gezond brood kunt kopen in Canada - daar betaal je dan ook flink voor. Een echte bakkerswinkel moet je echt met een lampje zoeken. De meesten kopen hun brood gewoon bij de supermarkt in van die glimmende plastic zakken. Daar is het een soort handelswaar die lang houdbaar moet blijven - met flink vet en suiker (en andere toevoegingen) in het brood bereikt men dat. Zelfs het fabrieksbrood dat aangeboden wordt als whole wheat of multi-grain zit vol met enge ingrediënten. Je kunt het label er zo op nalezen, maar dat doet bijna niemand.

Wel kun je een pak WASA brood of "Ryvita" kopen. Daar stel ik me zo bij voor dat een schip vol met graan van hier naar Zweden of Engeland vaart waar men er dan een degelijk stuk knäckebröd van bakt. Om dat vervolgens, netjes verpakt, weer naar Canada terug te sturen. Overigens kun je ook wel roggebrood kopen. Opnieuw een verpakt product - dus extra lang houdbaar.

Is er niet een "warme bakker" die weet hoe je behoorlijk brood moet bakken (en eventueel ook goed gebak, want dat bestaat hier eigenlijk ook niet), die eens een paar leuke winkels in Canada wil opzetten? Daar zit beslist een gat in de markt want die producten mis ik hier echt. En ik weet zeker dat ik niet de enige ben. Kom maar gauw!

image191