BLOG archief

Op deze pagina de BLOG artikelen die voor het eerst gedurende maart 2018 zijn verschenen.

Inclusief bijdragen van lezers in de vorm van ingezonden artikelen.

Of toch liever Naar de meest recente BLOG pagina's (schakeltje)

De meest geraadpleegde artikelen (maart 2018)

Hi, my name is Lodewijk

Van 20 maart 2018


(ingezonden) Prachtige naam, moeten mijn ouders gedacht hebben en dat is het misschien ook wel. Maar dus ook meteen een vet probleem als je daarmee op pad moet in een Engelstalig land.


Al de eerste dag in Canada moest ik Lo-de-wijk wel tien keer spellen. En dan nog keek men naar mij alsof ik de boel aan het foppen was. Dat ging zo echt niet. Op het werk zei een aardige vent dat we daar dan maar eens wat aan moesten doen. Ze hebben er over vergaderd en besloten dat ik voortaan Lew heet. Leuk bedacht, vond ik ook, want het zijn allemaal letters die ook in die volgorde toch al in mijn naam voorkwamen.


Veel mensen in Canada doen iets met hun naam, vooral als die moeilijk uit te spreken is. Zo heten veel Chinezen "John, Peter of Richard" ofschoon dat natuurlijk helemaal geen Chinese namen kunnen zijn. In kleine lettertjes staat er dan onder wat het eigenlijk was en het lijkt er niet eens op, het is voor ons onleesbaar en onuitspreekbaar.


Het is trouwens voor geboren Canadezen niet raar om de naam te veranderen of tenminste te vereenvoudigen. Mensen die Richard heten worden meestal Rick genoemd. Margaret wordt Maggie of zelfs Peggy. Charles wordt Chuck - enzovoort. 


Sommige mensen die hun voornaam niet zo leuk vinden gebruiken hun tweede voornaam (middle name). Net zoals bijvoorbeeld J. Edgar Hoover. Je hoeft het er dus niet zomaar bij te laten zitten als je een lastige naam hebt.

Schuiven met Miljoenen

 Van 25 maart 2018


(ingezonden) Onze nieuwe buurman kwam zojuist kennismaken. Hij had nogal een verhaal hoe hij hier bij ons is terechtgekomen.


Als jongeman, hij was havenarbeider in Vancouver, kocht hij een stadswoning - heel voordelig. Na 25 jaar zwoegen was de hypotheek afbetaald en ging hij met vervroegd pensioen. Het huis verkopen was makkelijk en profijtelijk, de kopers uit China hadden de prijs gretig opgeboden tot Twee Miljoen Dollar.


Nog geen 50 kilometer van Vancouver kocht hij een gigantisch huis aan het water voor een Miljoen. Hij vertelt geamuseerd dat hij nog nooit zo'n paleis van binnen zelfs maar gezien had - en hij kon meteen contant afrekenen, met nog een Miljoentje op de bank.


Weer vijf jaar later heeft hij het kunstje herhaald. Inmiddels hadden weer andere Chinezen ontdekt dat het best goed toeven is aan het water. Het huis ging van de hand voor twee Miljoen - zijn inzet verdubbelend. Nu woont hij bescheiden naast ons maar dan dus wel 100 kilometer van de stad.


Hij is nog geen 65 en inmiddels multi-miljonair. Meer geluk dan wijsheid? Ja, misschien wel een beetje. Er zijn er echter velen die goed geschoven hebben met hun huizen gedurende de Vancouver housing boom

Van provincie tot provincie

Van 16 maart 2018 


Canadezen verhuizen best vaak, zelfs van de ene provincie naar de andere. Er zijn soms flinke gevolgen als je een provinciegrens passeert, ook voor zaken waar je niet een-twee-drie zo bij zou stilstaan. Dat komt omdat de provincies zelfbeschikking hebben, behalve dan natuurlijk voor zaken die onder federaal bestuur vallen.


Het begint al met je rijbewijs en het kenteken van de auto. Dat is per provincie geregeld; er zijn hier en daar best wat potentiële problemen. Zo moet de auto in sommige provincies herkeurd worden. Het kost allemaal tijd en geld.


Ook vervalt je ziekteverzekering (medical plan) want dat is per provincie geregeld. Vaak zit daar dan een zekere wachttijd aan vast. Een belangrijk verschil zit 'm in het schoolsysteem. Dat loopt weliswaar min of meer parallel maar er kunnen wat overgangsproblemen opduiken, hier en daar. Ook onderwijs is namelijk grotendeels een provinciale kwestie.


Omdat de provincie Quebec een wel heel speciale uitzonderingspositie bekleedt binnen Canada, zijn er daar veel dingen geregeld onder een speciaal statuut. De pensioenregeling is bijvoorbeeld uniek in Quebec; als je die provincie verlaat of binnenkomt, zijn er in die zin behoorlijke consequenties.


Je situatie voor de inkomstenbelasting kan ook drastisch veranderen. Dat komt omdat deze deels bepaald wordt door de provincies. De tarieven, toeslagen en vrijstelling zijn in elke provincie weer anders. Je wordt aangeslagen naar waar je op 31 december woonde. Als het kan, hou je daar dan rekening mee want het zou echt Duizenden Dollars kunnen schelen. Op naar de accountant!

Betalen per cheque

Van 2 maart 2018


In Canada is betalen per cheque nog niet uitgestorven. Dat kan soms handig zijn maar het kan ook behoorlijk verraderlijk zijn. Cheques zijn namelijk een niet-gegarandeerde manier van betalen.


Wat dat wil zeggen is dat je op moet passen van wie je een cheque durft aan te nemen en van wie niet. Als de overheid je een cheque stuurt, dan zal die wel deugen. Als iemand die je goed kent of een gerenommeerd bedrijf je een cheque geeft, waarschijnlijk ook wel. Maar als je iets verkoopt, bijvoorbeeld via "marktplaats", dan is het sterk af te raden daarvoor een gewone cheque aan te nemen. De koper kan 'm gesmeerd zijn en zie dan maar eens je geld te krijgen als die cheque niet deugt. Het duurt misschien wel een week voordat je dat hoort van jouw bank. Eerst moet je de cheque daar aanbieden, dan wordt deze verwerkt, en als die dan ongedekt is, dan komt-ie gewoon weer onverzilverd terug.


Wel is het mogelijk een gagarandeerde cheque te krijgen (certified cheque of bank draft) maar daarvoor moet men eerst naar de bank om deze te laten aanmaken, nogal een gedoe. Dat is over het algemeen niet gratis. Ook is het in beginsel mogelijk geld gewoon over te maken maar daarvoor moet je, als het om een flink bedrag gaat, alweer eerst naar een bankkantoor toe - en ook daar zijn kosten mee gemoeid.


Het betaalverkeer in Canada is een kwestie van wennen. In winkels pin je of gebruik je nog liever een credit card


Contant betalen met Canada's geplastificeerd geld (schakel) komt ook nog best veel voor. Maar pas dus wel heel erg op met het aannemen van een niet-gegarandeerde cheque.

Afdingen?

Van 12 maart 2018


Het is welbekend dat je in de "warme landen" dient af te dingen als je iets koopt want anders betaal je veel te veel. 


Geloof het of niet, ook in Canada is afdingen mogelijk alhoewel niet zó gebruikelijk als in sommige landen.


Vaak is het al voldoende om op vriendelijk toon te vragen of er iets aan de prijs gedaan kan worden. Soms kan dat dan ook wel, zeker als je meer dan één ding tegelijk koopt. Je kunt succes verwachten bij een kledingzaak, bouwmarkt, juwelier, hotel en heel veel andere winkels maar ook bij dienstverlenende bedrijven voor reparaties, klusjes, vervoer, advies of wat dan ook. Dit gaat zelfs op bij transacties via Internet. Vriendelijk vragen leidt vaak tot een korting, af en toe ook achteraf. Had je niets gevraagd, dan had je helemaal geen korting gekregen.


Veel mensen vinden het onwaardig om het onderwerp van korting aan de snijden, anderen zien het haast als een sport. Als je een huis, een tractor, een boot of een auto koopt, dan is zelfs juist die verwachting (iedereen wil korting), al bij de prijs ingebouwd. Sommige autoadvertenties beginnen met $12000 korting (op de catalogusprijs) maar dat is natuurlijk nep. Over de échte korting moet dan nog onderhandeld worden.


Een bekende methode is om iets te vinden dat niet deugt. Een torntje in de kleding of een maaltijd die koud wordt geserveerd. Het principe dat de klant koning is en dat de klant (bijna) altijd gelijk heeft, houdt men in Canada hoog. 


Men wil je koste-wat-kost tevredenstellen en een korting wordt dan al snel aangeboden.


Wat niet werkt is om agressief, hooghartig of lullig te doen. Als je vriendelijk, rustig en vol begrip optreedt, dan kun je hier en daar best veel uitsparen.

Voordelig stoken

Van 15 maart 2018


Energie is spotgoedkoop in Canada. Dat is ook wel logisch als je ziet hoe rijk aan natuurlijke hulpbronnen het land is. Olie en aardgas zijn ruimschoots voorradig en de energie van waterkrachtcentrales kan gewoon niet op.


Het huis warm stoken, bijvoorbeeld, kost niet veel. Sommige Canadezen gebruiken nog stookolie maar velen zijn overgeschakeld op aardgas. Het één is al goedkoper dan het andere. Er wordt ook veel gebruik gemaakt van elektriciteit die vooral met behulp van een warmtepomp heel erg efficiënt werkt. 

Dankzij het klimaat zijn de meeste huizen erg goed geïsoleerd; ook dat drukt weer de stookkosten.


Dat benzine goedkoop is in Canada, is waarschijnlijk wel bekend. De prijs loopt uiteen in dit gigantische land van, zeg, $1 in de goedkoopste provincie tot bijna $1,50 in de duurste. Al met al dus ongeveer de halve prijs van de Europese. Canadezen hebben een voorkeur voor grote wagens die toch weer minder efficiënt zijn dan de kleintjes - maar wat geeft het als de brandstof vrijwel voor niks is. De tijd van die aanzienlijke Amerikaanse zuipschuiten is echter voorbij. Men let tegenwoordig toch wel op het verbruik - de lagere snelheden helpen daar dan ook weer bij.


De voordelige energie werkt door in het bedrijfsleven en daardoor in veel producten. Wat echter dan weer niet of nauwelijks van de grond komt zijn zonnepanelen, elektrische auto's en windturbines. Logisch, als de primaire energiebronnen zo goedkoop zijn. Wie weet zit er daar dan toch een zakenmogelijkheid voor de (nabije) toekomst in verscholen?

Ook de volgende BLOG artikelen zijn vaak ingezien

Een bon én strafpunten

Van 7 maart 2018 


(ingezonden) De wegen in Canada zijn vaak lang en recht terwijl de maximumsnelheden laag liggen.


Geen wonder dan ook dat velen "te hard" rijden en logisch dat er heel wat snelheidsboetes worden uitgeschreven.


Dat overkwam mij ook - bijna. Op zo'n verlaten weg, ver van de bewoonde wereld, stond er een agent achter een struik, met radar gun. Ik was er dus gloeiend bij. Dat gaat dan net als in de film, ze komen met loeiende sirenes achter ja aan alsof je een gevreesde bankrover bent. Zo snel mogelijk aan de kant, motor af, raampje open en afwachten.


De streng-ogende agent verschijnt dan aan het portier en vraagt nors naar de papieren.


Ineens veerde hij op. Hee, hee, zegt hij, jij bent Nederlander. Wat bleek nou, zijn vader had meegevochten tijdens de bevrijding van ons land. De verhalen over wat hij allemaal had meegemaakt waren zo positief, ze resoneren nog steeds in Canada en natuurlijk ook in Nederland. Wat een band!


Lang verhaal kort, ik kreeg slechts een beleefde waarschuwing van de agent en dus geen bon met strafpunten.


Er zitten in Canada zodoende heus bijzondere voordelen aan het Nederlanderschap.

Hand schudden of niet

Van 24 maart 2018


In Europa is het nogal makkelijk. Bij twijfel altijd handen schudden. Als Canadezen in Europa zijn, worden ze er tureluurs van: overal handen schudden, zelfs met mensen die je niet eens kent, bah bah.


Wees in Canada misschien wat terughoudender met het schudden van iemands hand. Het is niet altijd meteen duidelijk of het op prijs wordt gesteld of juist helemaal niet. Het gevolg is dat mensen soms wat drentelen omdat andere aanwezigen het eigenlijk ook niet weten. Als mannen-onder-elkaar is het vaak al vaag, als er dames in het gezelschap zijn, dan wordt het nog weer een stuk ingewikkelder.


Het probleem (als we het dat althans mogen noemen) wordt het duidelijkst bij de begroeting van twee echtparen. De heren kunnen elkaar dan een hand geven maar de dames niet. Ook geven heren niet aan dames de hand - over het algemeen dan. In een multicultureel land als Canada is het toch al lastiger. 

Mensen van Oost-Aziatische afkomst zijn bijvoorbeeld wel gewend aan een buiging maar veel minder aan handen schudden. Bij sommige geloofsstromingen ligt het geven van de hand ook erg moeilijk, vooral bij het vrouwelijke geslacht.


Je kunt het dus gewoon eigenlijk nooit echt goed doen. Je bent wellicht te handjegeverig ingesteld en je compenseert dat al snel met een aarzeling, die ook weer onjuist kan overkomen. Misschien is het gewoon het beste om beleefd af te wachten wat de ander doet en dat gedrag, min of meer, te kopiëren. Dan kun je het althans nooit helemaal "verkeerd" doen.

Lekker makkelijk doen

Van 9 maart 2018


(ingezonden) Het viel mij al snel op dat Canadezen niet gehecht zijn aan veel formaliteiten. Slonzige kleding is heel gewoon (behalve op het werk) en omgangsvormen of tafelmanieren gelden gewoon niet.


Eerst stoorde me dat. Kunnen ze niet gewoon met hun mond dicht eten? Moet dat nou, die elleboog op tafel? Is het nou echt gepast te gaan winkelen in slobberkleding met de tekst "bum equipment" op de derrière? Zo was ik niet opgevoed. Je moet netjes doen, een beetje chique proberen te wezen, ja?


Het resultaat? Eettafels zijn hier een stuk hoger zodat je juist gemakkelijker kunt aanliggen, je hoofd steunend met je elleboog. Koffie wordt extra heet geserveerd zodat je wel luid moet slurpen. En bestek, ja dat is ook zo iets. 


Gooi dat mes maar weg, je kunt toch gewoon hakken met je vork?


Al met al wen je er snel aan. Het is haast bevrijdend om niet meer te hoeven functioneren volgens al die strenge regels. Doe maar gewoon, betekent dat dan. Een heel natuurlijke en veel gemakkelijkere manier van leven, vind ik nu.


En dan toch ... als je eens in net pak verschijnt en de deur openhoudt voor een ander, de jas aanneemt en de stoel aanschuift, de ander laat uitpraten, met al het bestek eet, het servet gebruikt, telkens op het juiste moment opstaat en zo, dan waardeert men dat toch wel. Je hebt zomaar een streepje voor. Ze fluisteren dan over de "European Elegance". Ik lach me een deuk, ze moesten eens weten ...  

Alcoholische dranken

Van 30 maart 2018  


Het is inmiddels zo'n honderd jaar geleden dat Canada een periode van "drooglegging" doormaakte. Toch lijkt het er vaak nog een beetje op want het land staat enigszins op gespannen voet met alcoholhoudende dranken.


In heel Canada is het streng verboden drank te verkopen of zelfs aan te bieden aan jongeren. Het gevolg is, als het dan uiteindelijk wel mag, dat men gretig te veel wil drinken. Want dat hoort dan gewoon zo. Zo drinken velen (ook volwassenen) in Canada eigenlijk best vaak te veel maar er zijn er ook velen die helemaal niet drinken. Gematigd drinken komt echter niet vaak voor.


De verkoop van alcoholische dranken is streng, maar ook weer per provincie geregeld. Hier en daar zijn er uitsluitend overheidswinkels. In andere streken mag bier en wijn eventueel bij een gewone winkel in de schappen staan. Op andere plekken mag gewoon weer alles. Over het algemeen zijn er niet heel veel verkooppunten en daardoor ontstaan er vaak lange rijen en zelfs verkeersopstoppingen rond de drankwinkels. Dat is vooral opvallend op vrijdagmiddag en zaterdag.


Het is best moeilijk om een drankvergunning te bemachtigen en zodoende zijn er vrij veel restaurants waar gewoon geen drank beschikbaar is. Zelfs als er een drankvergunning is, dan valt het op dat velen helemaal niet drinken maar dat er ook velen zijn die duidelijk te diep in het glaasje willen kijken - omdat het "mag".


De prijs van alcoholische dranken in Canada ligt vrij hoog, vooral door de flinke accijnzen. Zowel in de drankwinkel als bij de horeca ben je al snel meer kwijt dan je misschien gewend bent. Eén en ander doet wat Scandinavisch aan.

Het drinkwater

Van 5 maart 2018


Met een overvloed aan rivieren, meren, bergen en Canadese landmassa's, zou je toch verwachten dat er aan leidingwater geen tekort is en dat de kwaliteit zou zijn zoals in Zwitserland. Soms klopt dat maar soms ook niet.


In de woonplaatsen liggen waterleidingen en die werken goed. Niks te klagen over kwaliteit of kwantiteit. 

Opvallend is wel dat het water overal sterk gechloord is. Ze doen dat niet alleen om het veilig voor consumptie te maken maar ook om die veiligheid juist te signaleren. Immers, als het naar chloor ruikt, dan zijn de bacteriën vast wel dood.


Veel mensen vinden die smaak onplezierig en kopen dan liever flessenwater.


Een voordeligere methode is om een filterkan aan te schaffen. Met een soort koolfilter smaakt het water dan weer prima.


Buiten de woonplaatsen is men vaak aangewezen op een eigen waterbron. Daar zijn nogal eens problemen mee. Een eigen bron kan vervuilen of te mineraal-houdend zijn. Het water kan te hard zijn; er kan zelfs een tekort zijn gedurende bepaalde jaargetijden.


Miljoenen Canadezen drinken water uit eigen bron dus hangt er een hele bedrijfstak aan vast om die waterkwaliteit te verbeteren. Ook hier geldt weer dat velen dan maar flessenwater bijkopen.


In de supermarkt valt het dan ook op dat er een heel schap is met allerhande flessen water, groot en klein. Toch blijft het haast ongelofelijk dat je in een land zo gigantisch als Canada, flessenwater kunt kopen uit Frankrijk, Duitsland, IJsland en zelfs Italië. Maar nu weet je wel waarom.

Is alles hier gratis?

Van 21 maart 2018 


Niet alleen is het tweede kopje koffie gratis, ook de ketchup is gratis, het gebruik van de toiletten is voor niks en zelfs om de auto te mogen parkeren hoef je bijna nergens te betalen. Is alles dan gratis en voor niks?


Laten we even heel eerlijk zijn. Niks is echt gratis. De kosten zitten ergens anders bij inbegrepen en daar zijn ze best slim in. Dat tweede kopje koffie is bijvoorbeeld gratis omdat je net iets meer betaalt voor het eerste kopje. Ook dat "gratis" parkeren wordt heus wel door iemand betaald die het uiteindelijk toch aan jou doorberekent.


Desalniettemin zijn heel veel prijzen in Canada behoorlijk laag. Hoe kan dat dan? Nou, het begint natuurlijk al met heel erg voordelige locaties. Ben je gewend in de Europese grote steden om gigantische bedragen neer te tellen voor een klein winkeltje "op stand", zo huur je in Canada een reuzenwinkel in een gigantische shopping mall omringd door eindeloze parkeerterreinen, en dat voor een fractie van de prijs. De grond is overvloedig en haast voor niks, zodoende.


Vergeet ook niet dat de personeelskosten in Canada veel geringer zijn en dat je het personeel zonder pardon kunt laten komen en gaan, wat ook weer kostenremmend werkt.


Voeg daar een gebrek aan regelgeving, vergunningen en belastingen aan toe en het is haast logisch dat winkels en bedrijven efficiënter kunnen draaien.


Met dit alles kun je als immigrant beslist je voordeel doen. Kijk misschien eens naar dit hoofdartikel voor verdere tips: https://menno.ca/zakelijk.

Nog meer BLOG artikelen uit maart 2018

  

Canadees ontbijt

‎March‎ ‎14‎, ‎2018

Is het ontbijt niet de belangrijkste maaltijd van de hele dag? Geeft het je niet de energie om de rest van de dag je motortje op gang te houden? Laten we het eens aan de Canadezen vragen.

Veruit de meeste Canadezen nuttigen helemaal geen ontbijt. Geen tijd voor. Op het laatste nippertje ren je het huis uit en in het beste geval graai je nog snel wat mee voor later.

Wat opvalt is dat velen dan wel tijd inbouwen om op weg naar het werk in de file te gaan staan bij de StarBucks of een andere koffietent, alwaar men een warm drankje aanschaft, vaak vergezeld van iets zoetigs. Veel van deze horecabedrijven hebben inderdaad een drive-through toonbank waar men best snel doorgeloodst wordt zonder zelfs maar de auto te verlaten. Betalen doe je dan contactloos (aantikken met je bankkaart) dus ook dat gaat lekker vlot. Desalniettemin ontstaan er verkeersopstoppingen, ook op de openbare weg. Het geheel is onderdeel van het Canadese dagelijkse leven geworden.

Af en toe genieten Canadezen toch wel eens van een gigantisch ontbijt, zo groot dat zelfs de Engelsen er wat van kunnen leren. Met pannenkoeken, worsten, bakken fruit, croissants en vooral ook veel zoetigheid weet men leuk uit te pakken. Het is dan wel gebruikelijk deze maaltijd (de brunch), want dat is het natuurlijk gewoon, wat later te plannen. Dan kun je meteen de lunch overslaan.

Dus ... zelfs zonder ontbijt komt de Canadees heus wel aan zijn trekken. Een volgende keer zullen we eens kijken naar wat er in Canada op andere tijden van de dag op het menu staat.


Feestdagen en zo

‎March‎ ‎10‎, ‎2018

Koningsdag bestaat in Canada niet - ofschoon Queen Elizabeth II natuurlijk ook wel de vorstin van Canada is. Lees hier over de Koningin van Canada (schakel). Wat Canada wel heeft is Canada Day en dat is dan ook dé grote feestdag.

Op 1 juli viert Canada zijn verjaardag omdat het land op 1 juli 1867 werd samengevoegd uit een klein groepje koloniën. Dit is een nationale feestdag (Canada Day, Fête du Canada) waarop haast iedereen vrij heeft. Er zijn openbare concerten, vuurwerkshows, parades en volksfeesten. Veel mensen dragen rode kleren, zoals in de Canadese vlag. Dit is ook een dag waarop veel nieuwe Canadezen hun inburgeringseed in het openbaar mogen afleggen.

Er zijn nog andere landelijke feestdagen: Nieuwjaarsdag, Thanksgiving (wordt minder heftig gevierd dan in de VS en bovendien op een andere dag), Pasen, Remembrance Day (dodenherdenking) en Victoria Day. Bovendien zijn er provinciale feestdagen die vaak overal anders heten.

Als Canadezen het echter over The Holidays hebben, dan bedoelen ze de kersttijd. Dit feest houdt Canadezen maandenlang in een soort overdreven trance, min of meer vergelijkbaar met hoe het er in Engeland dan aan toegaat. Het is de enige dag van het jaar dat zelfs 24-uurs bedrijven (sommige restaurants en winkels) hermetisch dicht gaan.

De rest van het jaar hebben Canadezen het blije vooruitzicht van The Holidays. Velen hebben zelfs een aftelkalender: Only 293 days til Christmas.


Huilen in de kroeg

‎March‎ ‎1‎, ‎2018

(ingezonden) Af en toe ging ik wel eens naar een Canadese kroeg, met wat collega's of bekenden. Op zich niks bijzonders - maar iets raars begon mij al snel op te vallen.

Vreemden gaan zomaar een praatje met je aan. In de korts mogelijke tijd vertellen ze je dingen die best privé zijn. Van alles: gezinstoestanden, problemen op het werk, gezondheid, bijna hun hele levensloop. Na verloop van tijd hangen ze jankend aan je schouder en bedanken je dat je zo'n fijn toehoorder bent. Tot de volgende keer dan maar ...

Maar let nou op. Die volgende keer komt bijvoorbeeld de dag erna. Hij herkende me niet eens. Toen ik toch contact zocht, keek hij me wazig aan. Nee, hij herinnerde zich er niets van.

Het frappante hieraan is dat het meerdere keren zo is gelopen. Huilen de ene dag, geen herkenning de volgende. Hoe zit dat?

Wat blijkt? Deze vreemden in de kroeg maken nauwelijks oogcontact, tja dan wordt het al moeilijk om mensen te herkennen. En natuurlijk: sommige Canadezen lusten 'm graag. Ofschoon drank vrij duur is in Canada, wordt er best stevig gedronken.


Is alles hier gratis?

‎March‎ ‎21‎, ‎2018

Niet alleen is het tweede kopje koffie gratis, ook de ketchup is gratis, het gebruik van de toiletten is voor niks en zelfs om de auto te mogen parkeren hoef je bijna nergens te betalen. Is alles dan gratis en voor niks?

Laten we even heel eerlijk zijn. Niks is echt gratis. De kosten zitten ergens anders bij inbegrepen en daar zijn ze best slim in. Dat tweede kopje koffie is bijvoorbeeld gratis omdat je net iets meer betaalt voor het eerste kopje. Ook dat "gratis" parkeren wordt heus wel door iemand betaald die het uiteindelijk toch aan jou doorberekent.

Desalniettemin zijn heel veel prijzen in Canada behoorlijk laag. Hoe kan dat dan? Nou, het begint natuurlijk al met heel erg voordelige locaties. Ben je gewend in de Europese grote steden om gigantische bedragen neer te tellen voor een klein winkeltje "op stand", zo huur je in Canada een reuzenwinkel in een gigantische shopping mall omringd door eindeloze parkeerterreinen, en dat voor een fractie van de prijs. De grond is overvloedig en haast voor niks, zodoende.

Vergeet ook niet dat de personeelskosten in Canada veel geringer zijn en dat je het personeel zonder pardon kunt laten komen en gaan, wat ook weer kostenremmend werkt. Voeg daar een gebrek aan regelgeving, vergunningen en belastingen aan toe en het is haast logisch dat winkels en bedrijven efficiënter kunnen draaien.

Met dit alles kun je als immigrant beslist je voordeel doen. Kijk misschien eens naar dit hoofdartikel voor verdere tips: https://menno.ca/zakelijk.


Je Canadese BSN

‎March‎ ‎8‎, ‎2018

Ook in Canada is er een soort BSN (Burger Service Nummer) maar het heet uiteraard anders. Men noemt het SIN (Social Insurance Number). Zodra je het land binnenkomt (om te wonen), krijg je zo'n 9-cijferig nummer toegewezen.

Je SIN is niet alleen van levensbelang als je omgaat met de overheid, het nummer wordt ook grootscheeps gebruikt bij de kredietbeoordeling, door werkgevers, huisbazen, financiële instellingen en zelfs in het dagelijks leven als je bepaalde diensten of goederen koopt. Omdat jouw SIN een sleutel is voor identiteitsfraude, moet je juist oppassen dit nummer zomaar uit te geven.

Als je bijvoorbeeld een mobiele telefoon aanschaft, is het gebruikelijk dat ze je kredietgeschiedenis even nazien. Dat klinkt logisch want niemand is er mee gebaat als je wel een flinke rekening laat oplopen maar deze niet kunt betalen. Het is dan toch beter niet je SIN af te geven als ze daarom vragen - je kredietgeschiedenis kan ook zonder ingezien worden.

Een ander voorbeeld is de verzekeringswereld. Die hebben inmiddels ook ontdekt dat een persoon met een gunstige kredietgeschiedenis een aantrekkelijkere verzekerde is dan iemand met bad credit. Klinkt allemaal logisch en jij kunt daar voordeel uit behalen door mee te werken - maar geef niet zomaar je SIN af. Het is niet nodig.

Word je toch slachtoffer van identiteitsfraude, dan zit je mooi te kijken. Het duurt lang, kost tijd en geld, om dat weer recht te zetten. Beter is het maar om je SIN af te schermen als ware het een kleinood.


Jagen en vissen

‎March‎ ‎3‎, ‎2018

Voor wie de wildjacht prachtig vindt, is Canada absoluut paradijselijk. Velen genieten er van om een week met makkers in een hunting lodge te vertoeven en vervolgens met een aardige aanwinst terug te keren in de bewoonde wereld.

Wat voor de jacht geldt, is helemaal van toepassing op de hobbyvisserij. Niet alleen in de belangrijke kustwateren, maar ook op de vele meren en rivieren is het goed toeven. Je kunt al snel een emmer met zalm, forel, garnaal of heilbot mee naar huis nemen.

Uiteraard is de jacht (en de visserij), ook in Canada, enigszins geregeld. In sommige gevallen mag je slechts een of twee van een bepaalde soort meenemen. In andere gevallen werkt het met een vergunningenstelsel. Voor sommige soorten houden ze jaarlijks een loterij. Omdat het land zo uitgestrekt is, kun je echter altijd wel ergens iets vinden om enthousiast over te worden. Ook de toeristenbranche heeft op deze behoefte al aardig ingespeeld maar het is nog steeds een groeimarkt. Ook winkels in benodigdheden voor de jacht en visserij kunnen op een flinke klandizie rekenen.

Veel Canadezen hebben een zogenaamde bucket list van jachtdoelstellingen, zoals: muskusos, eland, hert, dunhoornschaap, wapiti, ganzen, beren, kalkoen, scolopax, fazant en rendier. De lijst kan nog veel langer zijn. Als nieuwe Canadees kun je daar naar hartenlust aan meedoen.


Keurig in de rij staan

‎March‎ ‎31‎, ‎2018

Een absolute verademing in Canada is dat vrijwel iedereen keurig zijn beurt afwacht. Voordringen is er niet bij. Je staat netjes in de rij en het principe "eerst komt, eerst maalt" geldt bijna overal. Bijvoorbeeld bij de bank, het postkantoor, de winkel, de bushalte en zelfs in het verkeer. Even asociaal voorkruipen? Gebeurt gewoon niet.

Maar wat nu als twee mensen tegelijk bij bijvoorbeeld een deur aankomen? Dan is het gebruikelijk dat beiden zoiets zeggen als "after you". De beleefdheid slaat helemaal door bij het openhouden van een liftdeur, bijvoorbeeld. Oh, daar komt heel in de verte nog iemand aan. Iedereen moet dus hoffelijk wachten.

Ook in het ziekenhuis of bij de dokter gaat iedereen keurig in de rij. Dat leidt toch al wel snel tot klachten want, tja, je bent immers ziek. Desalniettemin wacht iedereen, uiteindelijk, toch beleefd af.

Kolderiek is het bij de bushalte. Je zult het niet in je hoofd halen de bus te bestormen. Je schuift netjes aan in de rij en wacht af tot de bus komt, dan stap je rustig in en wel in de juiste volgorde. Zo hoort dat. Wat kunnen Canadezen toch enorm beschaafd overkomen!


Made in Canada

‎March‎ ‎18‎, ‎2018

Het doet de Canadezen goed op een product het trotse labeltje "Made in Canada" waar te nemen. Ofschoon, ook in Canada, het "Made in China" label de overhand lijkt te voeren, wordt er toch nog best veel in Canada zelf geproduceerd.

Er zijn veel "Made in Canada"  voedselproducten. Er worden echter ook heel veel andere zaken in Canada gemaakt: meubels, plastics, bouwmaterialen, auto's, kleding, munten, muziekinstrumenten, fietsen, speelgoed, onderzeeërs, juwelen, vliegtuigen en de lijst is eigenlijk nog veel langer.

Een belangrijke pilaar van het immigratiewezen in Canada, is er op gericht meer immigranten binnen te brengen die hier iets willen produceren. Die dus meer "Made in Canada" spullen op de markt willen brengen. In Canada iets produceren is stap één. Om het dan te exporteren is stap twee. De overheid werkt daar graag aan mee met gepaste subsidies, advies en leningen.

Canada wil geen land van slechts eindeloze voorraden met natuurlijke hulpstoffen meer zijn. Dat is misschien handig om snel welvaart te creëren maar om op de lange termijn in de wereld mee te draaien, moet de productie uitgebouwd worden. Wie daartoe kan bijdragen is als immigrant in Canada bijzonder welkom. Het hoofdartikel daarover vind je hier: https://menno.ca/zakelijk.


Naturalisatieceremonie

‎March‎ ‎17‎, ‎2018

(ingezonden) Na lang wachten en veel geploeter werd ik dan eindelijk opgeroepen om op een bepaalde dag aanwezig te zijn voor de Canadese naturalisatieceremonie. De zaal was feestelijk versierd, de stemming was opperbest en er was muziek, eten en drinken. Present waren hoogwaardigheidsbekleders en zelfs politie in ceremonieel tenue.

Een echte opperrechter in toga (Citizenship Judge) vertelt over de rechten en plichten van de nieuwe Canadezen. Ook leest hij een lijstje voor waar de aanwezigen eigenlijk vandaan komen. Dat is dus uit alle uithoeken van de aarde. Er zat ook een Rus bij, een Amerikaan en zelfs een Nederlander. Grappig, dacht ik nog. Toen realiseerde ik me ineens dat ik dat dan dus moest zijn. Na het luid zingen van het Canadese volkslied (ofwel in het Engels of Frans) mocht een ieder zijn naturalisatiebesluit en bijbehorend pasje afhalen. En toen was er feest.

Vooruitlopend op die dag moest ik heel wat formulieren invullen en zelfs examen doen. Je wordt uitgebreid overhoord over de Canadese geschiedenis, politiek en cultuur. Ze zien na dat je geen strafblad hebt en ook echt wettelijk in het land vertoeft.

En toen gebeurde het. Kennelijk had het nieuws zich snel verspreid dat ik staatsburger was geworden. Die dag moest ik overal handen schudden en honderden felicitaties in ontvangst nemen - er waren zelfs cadeautjes. Ik werd er haast confuus van. Dat zo'n, toch vrij plichtmatig gebeuren zoveel emoties kan losmaken, heeft bij mij een goede indruk achtergelaten. Al met al was het echt een feestdag.

Hoofdartikel over het Canadees staatsburgerschap: https://menno.ca/canadees.


De oudedagsvoorziening

‎March‎ ‎19‎, ‎2018

Ook in Canada worden de mensen telkens ouder. Gelukkig zijn er verschillende potjes waaruit je oudedagsvoorziening betaald wordt. Oud worden betekent bepaald geen armoede lijden in Canada.

Het begint met de federale basisuitkering voor alle ouderen. Met ongeveer $600 per maand kom je niet ver maar er is wel een toeslag voor diegenen die geen andere inkomsten hebben. Die toeslag keert ongeveer $850 per maand extra uit.

Er is ook een pensioenplan waarvan de maandelijkse betalingen afhankelijk zijn van de bijdragen gedurende je loopbaan. De maximale uitkering loopt op tot $1100 per maand. Ook dit is een federale uitkering maar Quebec doet niet mee - die hanteren een eigen systeem.

Sommige werknemers hebben een aanvullend bedrijfspensioenplan. Andere bronnen van inkomsten bestaan ook, zoals belastingvrije spaar- of investeringsrekeningen. Opmerkelijk veel Canadezen hebben ook een aantal huurwoningen in portefeuille - dat kan een redelijk stabiel inkomen bieden. Voor immigranten geldt overigens dat men vaak ook nog rechten kan doen gelden in het land van herkomst. De SVB heeft dan ook veel "Canadese" cliënten.

Al met al heb je uitgebreid de gelegenheid een flinke oudedagsvoorziening op te bouwen in Canada. 


Over geld praten mag

‎March‎ ‎28‎, ‎2018

(ingezonden) Het lijkt me dat Canadezen een love/hate verhouding hebben met geld. Op bijeenkomsten is het een favoriet onderwerp van gesprek. Je mag het breed laten hangen. Pochen, dat mag ook.

Dingen kopen houdt Canadezen mateloos bezig. Ze vertellen graag over hun nieuwste aanschaffingen. Alles is telkens a good deal, een koopje dus. Canadezen hebben veelal grote huizen, dus ruimte zat om alle spullen fijn op te slaan.

Je mag (graag zelfs) de prijs melden van je aanschaffingen. Die nieuwe cappuccinomachine die je net hebt gekocht ($500) was al net zo'n good deal als die ski-uitrusting ($600). Je auto kostte slechts $20000 en dat is maar $350 per maand dus dat is zeker ook a good deal. En vergeet je huis niet en de voordelige hypotheek. Al je financiële details zijn welkom.

De keerzijde van de medaille is dat Canadezen ontzettend veel spullen vergaren. Als je dan moet verhuizen of als je gewoon uit je huis barst, dan hou je een yard sale. Elk weekeinde is het zover in alle voorsteden: uitgestrekte velden met aanbiedingen die niet te weerstaan zijn. Is het weer slecht, dan houd je gewoon een garage sale, net zoiets maar dan overdekt.

Hier ontpoppen veel Canadezen zich als een echt handelsvolk. Een koper dringt aan op korting en dat lukt vaak. Iedereen praat graag over geld dus zonder schaamte wordt er over en weer geboden. De verkopende partij is blij want die is zijn troep kwijt. De koper is ook dolblij want die scoorde zojuist ... a good deal.


Overal eten

‎March‎ ‎27‎, ‎2018

Er heerst in Canada bepaald geen voedseltekort, te oordelen naar de fysieke omvang van de mensen (over het algemeen: te dik) en het gigantische aantal restaurants en eettenten in allerlei groottes en soorten.

Op een gemiddelde main street in Canada moet je er niet van opkijken als je, zonder verder te gaan, een handvol fast food eetgelegenheden kunt waarnemen, een aantal koffietenten (waar meestal ook voedsel beschikbaar is) en zelfs een aantal restaurants van verschillend kaliber. Heel veel Canadezen gebruiken hier de maaltijd en velen doen dat vaak zelfs meer dan eens op een dag. Het is niet ongebruikelijk het eten mee naar huis te nemen maar velen kunnen niet wachten en slobberen het dan in de auto al snel op. Ook de hoofdmaaltijd van de dag (zeg maar: het diner) wordt vaak op die manier verorberd. Lekker vlug dus.

Echt gezond is dat misschien niet. We hebben het over maaltijden met veel vet, suiker en zout en vooral heel weinig groentes. Maar ja, het gemak word je ook echt overal voor de neus gehouden. Bovendien is het eigenlijk niet eens kostbaar. Velen menen dat dit eigenlijk voordeliger is dan thuis eten.

Als je echter gezond, gematigd en gevarieerd wilt eten, dan kan dat natuurlijk ook. Doe je dat, dan kijken veel Canadezen naar je op. Zo van: nou nou, jij hebt wilskracht. Je kunt dan een gesprek aangaan over gezonder leven - da's tenminste weer eens wat anders dan altijd over het weer te kletsen.


  

Poedersuiker

‎March‎ ‎4‎, ‎2018

(ingezonden) Het oudere echtpaar in de supermarkt kon het er maar niet over eens worden. Was dít nu poedersuiker of dát. Nederlanders in Canada in nood, ik moest even helpen.

Ik heb maar snel uitgelegd aan het inmiddels strak blozende paar dat poedersuiker (het luchtige soort dat je over oliebollen en pannenkoeken laat uitregenen) niet bestaat in Canada. Er is wel icing sugar - dik en zwaar om suikerglazuur van te maken. Er is ook gekleurde suiker en confectiesuiker en zelfs suikerhagelslag (zonder cacao). Keus te over - maar dus geen "poedersuiker".

Zo zijn er wel meer dingen waar je misschien aan gewend bent maar die niet of moeilijk te koop zijn, al spelen veel winkels wel een beetje in op de koopbehoeften van de verschillende nationaliteiten. Zo is het met kaassoorten en vleeswaren tegenwoordig een stuk gemakkelijker - daar is zelfs vaak een specialiteitenhoekje voor.

Maar wat moet je als je nu echt drop, ontbijtkoek, appelstroop, rookworst of hagelslag wilt hebben? Of dus: een buis poedersuiker? Nou, dan ga je naar een van de ethnic stores die er voor alle nationaliteiten wel ergens zijn. Da's nog vaak "gezellig" ook want je komt er vast andere vaderlanders tegen. Soms is er zelfs een koffiehoekje.

Als je heel erg boft, kun je meteen wat Delfts Blauw, een kaasschaaf, een dienblad met afbeelding van een Koninklijke Hoogheid en zelfs een paar fraaie Hollandse klompen aanschaffen.


Pardon, sorry, excuse me

‎March‎ ‎22‎, ‎2018

Het zal je in Canada al meteen opvallen dan men zich doorlopend loopt te verontschuldigen, zelfs als er niks fouts of aanstootgevends is gedaan. Uitdrukkingen als "sorry", "excuse me" en zelfs "pardon me" liggen Canadezen in de mond bestorven.

Er spreekt vaak een soort hoffelijkheid en voorkomendheid uit die aanstekelijk werkt. Ook jij zult excuse me willen zeggen als je voor iemand langs loopt of sorry als je iemand nauwelijks aantikt. Het wordt kinderen snel aangeleerd zich vooral vaak te verontschuldigen. De kolderieke omgekeerde verontschuldigende uitdrukking excuse you wordt gebruikt om kinderen aan te leren wat ze behoren te zeggen na een al dan niet luide boer. Een vermanend excuse you kan ook jou ten deel vallen als volwassene als je verzuimt luid excuse me te zeggen na het maken van een vermeende overtreding.

Het excuse me gebeuren lijkt wat neurotisch te worden als men in een groep tesamen is. Veel Canadezen blijven maar excuse me roepen, zelfs als niemand die onhoorbare oprisping kan hebben opgemerkt. Het decorum vereist dat je absoluut niet reageert. Je hebt, zogezegd, die excuse me niet gehoord en de oprisping al helemaal niet. Even later roep je dan zelf excuse me want dat is zo heel beleefd.

Wees gerust verward over deze vorm van Canadese beleefdheid. Soms betekent excuse me namelijk dat je je snel uit de voeten moet maken. Het winkelwagentje wordt anders in je schenen geramd. Met andere woorden, het beleefde excuse me wordt te pas en te onpas gebruikt als waarschuwing: get out of my way. Eigenlijk dus juist de tegenovergestelde betekenis.


Snel een woning huren

‎March‎ ‎23‎, ‎2018

Aan huurwoningen is er geen tekort in Canada. Dat merk je aan de prijzen (vaak helemaal niet hoog), aan de beschikbaarheid (keuze te over) en aan het gemak waarmee je een woning kunt krijgen.

Er zijn drie soorten huurwoningen in Canada. Er is heel beperkt sociale huur, beschikbaar voor de minstbedeelden. Er zijn nogal wat institutionele verhuurders die vaak honderden of duizenden woningen beheren en die dat dan ook op redelijk professionele manier doen. En er zijn particulieren die hier en daar een huis, een flatje of vaak ook: hun kelder verhuren voor inwoning.

We laten hier de sociale huur buiten beschouwing, daar kom je waarschijnlijk toch al niet voor in aanmerking. Bij de institutionele verhuurders krijg je een vragenlijstje toegediend en dat wordt dan in een dag of zo nagekeken waarna je bent goedgekeurd. Bij particulieren gaat het vaak nog sneller - het gaat dan meer of je leuk overkomt en er niet als een drug user uitziet.

Wachtlijsten zijn heel ongebruikelijk dus als je vandaag nog de overeenkomst wilt tekenen, dan mag je al meteen met verhuizen beginnen. Wel nog even de waarborgsom betalen. Die bedraagt echter in de meeste provincies slechts één maand huur of zelfs nog minder. Er zijn nog wat andere wettelijke bepalingen om uitbuiting van huurders te voorkomen.

Al met al is het huren van een woning een makkie in Canada. Toch zien de meesten het slechts als een opstap om later, nee liefst zo snel mogelijk, een woning te kopen. Ook wat dat betreft is er in Canada keus te over.


The most, the biggest

‎March‎ ‎29‎, ‎2018

In zo'n groot land als Canada past het er misschien ook bij om uitsloverig en uitgebreid aan te duiden dat bijna alles en iedereen wel ergens het beste in is, het grootst, het meest, het vaakst of wat voor superlatief men er dan ook bij kan slepen.

Staat er een heuvel bij het dorp, dan spoedt men zich om aan te geven dat deze de hoogste in de gehele gemeente is. Een winkel is al snel de grootste in het een of ander. Een verkoper het meest succesvol, zo niet binnen de bedrijfstak dan toch zeker in het bedrijf. Daar is dan ook weer een welverdiende "award" voor.

Een restaurant heeft het grootste assortiment wijnen, het autobedrijf de snelste auto's of in ieder geval een model waar de meeste cup-holders in zitten en af en toe vind je een bedrijf dat er als eerste gevestigd was. Enzovoort. Het principe is dat iedereen een winnaar is en een tweede plaats bestaat gewoon niet.

Niet al die aanduidingen zijn altijd waar - ze worden soms wat aangezet. Wellicht was het inderdaad ooit zo - een tijd geleden. Aandoenlijk zijn de beperkingen die men vaak hanteert bij de overtreffende trappen. Als een rivier de meeste vis moet hebben maar dat eigenlijk niet heeft, kunnen we bijvoorbeeld zeggen "West of the Rockies" of "in deze provincie" of "gedurende de maand maart". Maar een overtreffende trap zal er koste wat kost gevonden worden.

Over één antwoord zal elke Canadees het echter meteen met je eens zijn. Vraag maar eens wat het allerbeste land van de hele wereld is. Een beetje domme vraag, natuurlijk.


Vaderlandsliefde

‎March‎ ‎26‎, ‎2018

De vaderlandsliefde wordt er bij Canadezen van jongsafaan echt ingeheid. Op school staat men er uitgebreid bij stil waarom Canada toch eigenlijk het uitverkoren land is. Bovendien begint elke schooldag met een aubade aan de Canadese vlag en het schallend afspelen van het volkslied. Bij haast alle sportwedstrijden en officiële gelegenheden, ook voor volwassenen, blijft zich dit tot in den treure herhalen.

Voor elke Canadees die het nog niet doorhad: de vaderlandsliefde wordt stelselmatig opgelegd. In de omgang (en op TV) is het gepast om telkens vleiende opmerkingen over Canada te maken.

Moet dat nou, vraag je je als nuchtere Europeaan af? En ja, dat moet inderdaad. In een land met weinig gedocumenteerde geschiedenis ga je naar andere verbanden zoeken. Bovendien is het heus niet makkelijk om alle verschillende volkeren die in Canada wonen onder één hoedje te brengen. De uitgestrektheid van het land staat een saamhorigheidsgevoel ook in de weg. Bovendien moet er tegengewicht gegeven worden aan de nationalistische uitingen van het buurland.

Dat er jaarlijks Honderd Duizenden uit alle landen naar Canada wensen te verhuizen is klinkend bewijs dat Canada wel het meest begeerlijke land op aarde moet wezen. Het is vertederend als die nieuwe immigranten na een paar jaar geïnterviewd worden. Als uit één mond beamen ze dankbaar te zijn dat ze naar Canada mochten verhuizen. Naar het meest begeerlijke land ter wereld. Canadezen, die zoiets graag horen, zien daarin een streling van hun trots en vaderlandsliefde.


Veel talen spreken

‎March‎ ‎13‎, ‎2018

(ingezonden) De meeste Canadezen spreken slechts één taal (ofwel Engels of Frans). Ze kijken vaak enorm op als jij zomaar een hele rits talen uit je mouw schudt, alsof het niks is. Men neemt aan dat je dan wel heel erg intelligent zou moeten zijn.

Zo zat ik eens in de trein van Montréal (Franstalig) naar Toronto (Engelstalig) tussen twee Canadezen in die elkaar niet konden verstaan. Ik heb dat opgelost door zo'n beetje vertaalbureautje te spelen. Ze leken zich groen en geel te ergeren aan het feit dat de ander hun taal niet begreep. En dat in een tweetalig land; het deed me denken aan Brussel waar je dat soort toestanden ook wel ziet.

Het is me opgevallen dat Canadezen zich vaak afzetten tegen die andere taal. Kinderen krijgen de mogelijkheid op school juist die andere taal te leren maar verzetten zich daar dan met hand en tand tegen. Het is bij jeugdigen vaak ook sociaal onaanvaarbaar met mensen van die andere taalgroep zelfs maar om te gaan. Volwassenen laten zich vaak laatdunkend uit over Frenchies of Anglos afhankelijk van de groep waartoe men behoort.

Bij de overheid zijn er wel nogal wat Canadezen die beide talen beheersen. Die kunnen, zoals het dus eigenlijk zou horen, gewoon overschakelen van Frans naar Engels. Ze doen dat dan vaak, haast kolderiek, midden in een zin. Of pats-boem van de ene zin op de andere.

In Canada ben je, zonder meer, in het voordeel als je verschillende talen spreekt. En bovendien als je de juiste uitspraak een beetje onder de knie hebt. Men kijkt heus op als jij gewoon weet dat je dus niet deja-vous zegt maar ... déjà-vu.


Vuurwapens in Canada

‎March‎ ‎6‎, ‎2018

Het is nog helemaal niet zo makkelijk om aan een vuurwapen te komen in Canada. De situatie is redelijk vergelijkbaar met die in Europa. Dit is dan ook een belangrijk verschil tussen Canada en de Verenigde Staten.

Al in 1934 werden (bijna) alle handwapens geregistreerd in Canada en het systeem is in 1951 geperfectioneerd met bijkomende beperkingen in later jaren. In 2001 werd uiteindelijk de Long Gun Registry van kracht. Nu werden alle vuurwapens, groot en klein, verplicht geregistreerd. Met het wisselen van de politieke macht enkele jaren later (2011) werd dat weer ongedaan gemaakt. Omdat de politieke macht alweer veranderd is in 2015, heeft de nieuwste regering aangekondigd enkele ongedaanmakingen toch weer ongedaan te maken. Misschien gaat de situatie dan weer terug naar 2001. Zo werkt dat wel vaker in de Canadese politiek.

De wetgeving is Federaal en wordt dus toegepast in het gehele land. De douane vraagt Amerikanen die het land binnenkomen of ze vuurwapens bij zich hebben. Dat mag immers daar maar niet in Canada. Telkens lopen er weer tegen de lamp, soms als vergissing maar soms ook opzettelijk (in geheime bergplaatsen, bijvoorbeeld). Amerikanen krijgen in Canada flinke boetes voor deze vergrijpen.

Zoals de situatie nu is, zijn er in Canada veel minder vuurwapenincidenten dan in de VS. Dat heeft vast te maken met het geringere bezit van wapens. Canadezen zijn er blij om (maar veel Amerikanen vinden dat maar raar) dat je in Canada niet bij elke WalMart zomaar vuurwapens en ammunitie kunt aanschaffen. 


Zwangerschapsverlof

‎March‎ ‎11‎, ‎2018

Zoals bijna alle Westerse landen, heeft ook Canada een teruglopend geboortecijfer. De overheid probeert hard er wat aan te doen met opmerkelijke douceurtjes voor aanstaande en nieuwe ouders.

Het meest opmerkelijk is wel het zwangerschapsverlof. De lengte van het standaardverlof is inmiddels opgelopen tot maximaal 15 weken voor en liefst 35 weken na de geboorte. Gedurende die periode verdient men 55% van het eerder genoten salaris. Deze voorziening wordt betaald uit het werklozenfonds (employment insurance benefits) en kan ook deels door de vader worden opgenomen. Er is zelfs een voorziening voor adoptieouders - deze is nog langer (61 weken) maar hanteert een lager percentage van het eerder genoten salaris: 33%.

Ook is er een gulle kinderbijslaguitkering. Deze is afhankelijk van de leeftijd van de kinderen, van de inkomsituatie van de ouders en ook van welke provincie. Veel mensen krijgen iets van $6000 per jaar en dat is nog eens belastingvrij ook. Gesubsidieerde kinderdagverblijven maken het mogelijk dat beide ouders kunnen werken. Schoolgeld, zelfs voor de middelbare school, bestaat niet.

En alsof dat allemaal nog niet mooi genoeg is, krijgt je kind terstond bij geboorte in Canada het staatsburgerschap. (Als volwassene, om dat als immigrant te krijgen, dien je je in allerhande bochten te wringen én flink te dokken.) Bij geboorte krijgt het kind trouwens (in de meeste gevallen) ook de nationaliteit van de ouders. Alles gratis en voor niks. Dankjewel, Canada!

image36